ΘΕΟ-ΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ..

Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

alt


ΟΤΑΝ ΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑΤΡΟ...ΖΗΤΑΜΕ..ΕΜΠΕΙΡΟ ΓΙΑΤΡΟ..

ΑΛΛΙΩΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΚΟΜΠΟΓΙΑΝΝΙΤΗ..


Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΜΠΕΙΡΟ ΓΙΑΤΡΟ..









alt


Ερωτηση αφελους...υπάρχει λάθος θεολογία ...

Απαντηση ¨υποψιασμενου¨..Βεβαιως..Ειναι η περιπτωση εκεινη που..

ο Χριστιανισμός ...καταντά ¨Δράσις..κατηχητικό..¨ Σα να λεμε..

ώρες και ώρες δίπλα σε..αναξιοπαθούντες,

¨για να προσφέρουμε ...χείρα βοηθείας¨..

Και το πιό αστείο..ο Διάβολος..

βοηθά στην προσευχή και στα καλά έργα ...ωρισμένων,

προκειμένου να αφήσει απόλυτα ικανοποιημένον εγωϊστικά

τον φτωχό χριστιανό..



alt


Και να σκεφθεί κανείς πως υπάρχουν άθεοι

που είναι παρασάγγας ηθικότεροι των ...ορθοδόξων ...και αντίστοιχα..

Υπάρχουν ηθικότατοι,που νέκρωσαν εαυτούς

με σκληρές νηστείες και ηθικό βίο..αλλά έχουν φαρισαϊκο νού..

Εκείνο που χρειάζεται ο συνειδητοποιημένος χριστιανός..

δεν είναι μια εξωτερική ηθική ζωή, που  καταντά ηθικολογία ...

Αλλά Μετάνοια Ως.. Θεραπεία ..



alt


Μετάνοια για να περάσει ο άνθρωπος στη κάθαρση του νού ...

στον φωτισμό..κι έτσι να αντικρύσει τη Δόξα του Θεού..

Το βίωμα της Θεολογίας είναι  Νοερά Προσευχή..η Θέωση ...

Οχι η ηθικη..αυτή ανήκει στους φιλοσόφους..

Τα έργα των φαρισαίων είναι απαράδεκτα απ τον Θεό..

απλά διότι είναι.. ηθικά έργα..

Δεν προέρχονται απο ανιδιοτέλεια..

Οι Πνευματικοί Πατέρες ανέκαθεν υπήρξαν και εξακολουθούν

να είναι Ιατροί..δεν είναι ηθικοί Πατέρες..

Ισως φαίνεται παράδοξο.. αλλά για τους ορθοδόξους..

Δεν Υπάρχει Χριστιανική Ηθική..

Υπάρχει Η Ασκητική Ηθική.Που Είναι ...Θεραπευτικη...

Δεν είναι ηθική με την εννοια της φιλοσοφίας,

των Φράγκων και των Ρώσων της διασποράς ...

εαν είσαι καλός ...πάς Παράδεισο ...εάν είσαι κακός ...δεν πάς ...


  

    alt                        



Η Ασκητική θεραπεύει την Νοερά ενέργεια του ανθρώπου,

που διακρίνεται απ την λογική του ενέργεια..

Υπάρχουν δύο ειδών χριστιανοί ...

αυτοί που έχουν εσκοτισμένον νούν

και είναι οι..κακοί άνθρωποι,

και αυτοί που έχουν φωτισμό νοός..


alt


Καρδιά της Ασκητικής της Εκκλησίας μας

ο φωτισμένος και ο εσκοτισμένος νούς...

κι οχι η εξωτερική καλή ή κακή συμπεριφορά..


alt


Ο Χριστιανισμός υπάρχει ...για να περνά τους ανθρώπους

απο την κάθαρση του νού και να τους οδηγεί στον Φωτισμό..

Δεν υπάρχει άλλος σκοπός..

Τα κριτήρια τα ορθόδοξα είναι ασκητικά..

Γι αυτό πόρνες γίνονται Αγιες..κι οι τελώνες Αγιοι..

Εδώ ενεργεί η Χαρις του Θεού.

Ενας παληάνθρωπος ...γίνεται Αγιος..

Το βίωμα της Θεολογίας είναι

η Νοερά Προσευχή και η Θέωση..οχι η ηθική..

Η άσκηση είναι θεραπευτική..

Η ηθική δεν ...βοηθά σε τίποτα..

Χώρια Που Οδηγεί ...Στην Κόλαση ...



alt


Σήμερα βλέπουμε οτι έχει χαθεί η  ασκητική ζωή..

όλοι αναζητούν την ευδαιμονία..

Άνθρωποι με καλή πρόθεση ...αντι να πηγαίνουν στα Μοναστήρια ...

πηγαίνουν στις ...¨Οργανώσεις ...¨

Οταν υπάρχει λάθος Θεολογία ...τότε ο Χριστιανισμός

γίνεται ...Δράσις..το είπαμε απ την αρχή ...



alt


Αυτή η διδασκαλία περί ευδαιμονίας είναι ...

πνευματικός καπιταλισμός ...γιατί επιδιώκεται

κέρδος ...ικανοποιήση επιθυμιών..

είτε εδώ και..τώρα ...είτε στη..μέλλουσα ζωή..

Ο Αυγουστίνος κι ο Αριστοτέλης, αποτελουν τα θεμέλια

αυτού του..πνευματικού καπιταλισμού..

Και για να μην ξεχνιόμαστε ...

Τα Δόγματα δεν είναι μια μόνιμη κατάσταση ...

είναι φάρμακα που όμως καταργούνται

οταν ...θεραπευθή ο άνθρωπος..

Κανείς δεν αντιλέγει στο γεγονός οτι ο Θεός είναι μυστήριο..

Πως τώρα ξεχωρίζουμε το μυστήριο απ το Δόγμα..

Αλλο το δόγμα άλλο το μυστήριο..

Αλλο τί διατυπώνει ένας Θεόπτης Αγιος ...

Άλλο Η Εμπειρία Της Πραγματικότητος Που Έχει..

Ετσι μιλάμε 

για το Δόγμα περί του Μυστηρίου της Αγίας Τριαδος..

κι όχι για το Μυστήριο της Αγίας Τριάδος ...

Δόγμα της Αγίας Τριάδος είναι ...

Οι Θεοφάνειες..

Δεν είναι ούτε οι τρείς υποστάσεις ...ούτε η μία ουσία ...

ουτε το ομοούσιο ...


alt


Ολα αυτά είναι νοηματικά κριτήρια κατα των αιρέσεων ...

κατα των αιρετικών ...

Το δόγμα και η Θεολογία είναι ...φάρμακα ...

Οταν είμαστε υγιείς δεν παίρνουμε φάρμακα ...

μόνον οταν είμαστε άρρωστοι..

Κι είμαστε άρρωστοι διότι δεν έχουμε αγάπη..

κι αυτό που νομίζουμε οτι έχουμε,

δεν είναι αγάπη ...είναι σαν αγάπη..



alt


Είναι κάτι σαν τα τεχνητά γλυκαντικά ...

είναι γλυκα..είναι σαν την ζάχαρη ...δεν είναι ζάχαρη ...

χώρια που είναι και δηλητήρια ...

Κάπως έτσι είναι κι η αγάπη που νομίζουμε οτι έχουμε..

όταν  λειώνουμε δίπλα στον όποιον άρρωστο,

προσφέροντας του χείρα βοηθείας, πιστεύοντας οτι

κάνουμε το καλό , αλλά που ουσιαστικά

καταθέτουμε στον προσωπικό μας λογαριασμό ...

καλών πράξεων ...

Μην ξεχναμε οτι ο Θεός 

δεν ...ανακαλύπτεται απο καποιον έξυπνο

ή έστω επιμονο και ακούραστο νού ...

Ο Θεός αποκαλύπτεται ο Ιδιος στην καρδιά μας ...

Οι σοφοί δεν μπορούν να γνωρίσουν τον Θεο ...

γι αυτό άλλωστε σαρκάζουν για την ανυπαρξία του..

Ο Θεός αποκαλύπτεται στους ...ταπεινούς τη καρδία ...

¨Φωνάζει¨ ο Μητροπολιτης Ναυπάκτου..


alt



Η Πατερική Παράδοση είναι Εμπειρική...

δεν είναι στοχαστική..ουτε ...συναισθηματική..

Ο Προσευχόμενος αποκτά εμπειρία του θεού..

Το θεμέλιο της Ορθοδοξίας είναι 

η εμπειρία της Αποκαλύψεως ...

οχι ο ..στοχασμός..

Απ την εμπειρία προέρχεται 

η καταφατική κι αποφατική θεολογία..

Ετσι για να θεολογήσει κανείς πρέπει να έχει εμπειρία..

οχι απλά δυνατή σκέψη..

Ετσι..θα περάσει απ την καθαρση στον φωτισμό

και τότε γινεται..θεολόγος ...

Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας 

έχουν σαν βάση την εμπειρία

κι οχι την φιλοσοφία ...

Είπαμε χωρίς εμπειρία δεν μπορεί κανείς να γίνει χειρουργός ...

γίνεται χειρούργος, (όπως λέμε κακούργος ...)

ακριβως..μια απλη μετατοπιση του ...τονισμου..

Αυτή η εμπειρία διδάσκεται απο τους έμπειρους χειρουργούς .....

Αν θέλει καποιος να γίνει αστρονόμος ...θα πάει να βρη τους αστρονόμους..

Η Πραγματική θεολογία, η θεραπευτική ...

Αυτή που δίνει στη κοινωνία υγιείς, σωστούς ανθρώπους ...

είναι η εμπειρική ...Χαιρετε.


ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΙ..ΑΝΕΥ ΛΟΓΟΥ

Αποτέλεσμα εικόνας για απελπισία



Η απελπισία, μην ξεχνάτε,είναι ένα από τά αίτια τού ψυχολογικού προβλήματος. Χωρίς τήν ελπίδα , ο άνθρωπος νεκρώνεται.Οί άνθρωποι τού κόσμου ,είναι θύματα τού ένστικτου τού θανάτου όπως τό εκλαμβάνει ο Φρόϋντ..Να το δουμε αλλιως.. εκεί πού τελειώνει η ψυχανάλυση,αρχίζει η Ορθόδοξη ψυχοθεραπεία.Η οποία ατυχώς..δέν λειτουργεί στους αδιάφορους,αλλα μόνον στους πιστους. Κυρια αίτια τών ψυχολογικών προβλημάτων είναι η φιλαυτία η αρρωστημένη αγάπη του εαυτού μας ),που δημιουργεί εκνευρισμό, καχυποψία,καί λογισμούς (έμμονες ιδέεςΈχοντας τήν ελπίδα μου στόν Θεό,γίνομαι φίλος τού εαυτού μου,οι επιλογές μου δέν στρέφονται εναντίον μου (ένστικτο τού θανάτουδέν αντιμάχομαι τόν ¨αδερφό¨ μου καί δέν τόν κατηγορώ γιά τά δικά μου λάθη,γιά τά οποία πρέπει νά μετανοήσω καί ν αλλάξω άμεσα τήν συμπεριφορά μου.


Αποτέλεσμα εικόνας για απελπισία

Ενας αρχαίος μύθος αναφέρει: Αφού οι θεοί δημιούργησαν τον κόσμο,φοβήθηκαν ότι ίσως κάποτε ο Ανθρωπος τους επισκιάσει...Θέλησαν λοιπόν να κρύψουν κάπου το μυστικό της Αθανασίας,ώστε ο άνθρωπος να μην το βρει ποτέ και να παραμείνει θνητός και αδύναμος...Ακούστηκαν πολλές απόψεις...

Η πιο σοφή ήταν να το 

κρύψουν μέσα στην καρδιά του ,

γιατί εκεί δεν θα σκεπτόταν να ψάξει ποτε...

Ετσι και έγινε.Εκτοτε ο Ανθρωπος 

αναζητα το κλειδί της αθανασίας οπουδήποτε αλλού

εκτός από μέσα του...

alt

Επιμύθιον..η ορθόδοξη συγχρονικότητα συντελείται όταν ο ( άρρωστος) άνθρωπος κατορθώσει με βοήθεια να βρεί αυτό το κλειδί...Οταν το ανακαλύψει...τί θα μπορούσαν να της κάνουν τα απασφαλισμένα ) ογκογονίδια...                

Χαίρετε...



Αποτέλεσμα εικόνας για απελπισία


ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ...



alt

 




alt

 

Ο Βίκτωρ Ουγκώ.. γραφει χαρακτηριστικα..

ότι υπάρχει φωτιά στα μάτια των νέων,

αλλά θα έπρεπε να υπάρχει 

και ¨φως¨ στα μάτια των γερόντων.

Ο καιρός της δυνατής φωτιάς περνά,

ο καιρός του φωτός πλησιάζει ...

Αλλά όταν έλθει ο καιρός για να γίνουμε φως,

δεν μπορούμε πλέον

να κάνουμε αυτά τα πράγματα ...που έπρεπε να είχαν γίνει

την εποχή που ήμασταν.. φωτιά.

Ο χρόνος είναι απατηλός  ...

ποσο μαλλον αυτος που μας ...χαριζεται απ την επιστημη..)

Όταν μας λένε ότι πρέπει να θυμόμαστε το θάνατο

δεν είναι για να μας δώσουν φόβο για τή ζωή ... 

αλλά για να μας κάνουν να ζήσουμε

με όλη την ένταση ...που θα είχαμε αν συνειδητοποιούσαμε 

ότι κάθε στιγμή είναι μόνον

η στιγμή πού κατέχουμε,και ότι η κάθε στιγμή της ζωής 

πρέπει να είναι τέλεια..

(μας υποδεικνύεται) όχι το βάθος αλλά η ..κορυφή του κύματος,

όχι μια ήττα αλλά ένας θρίαμβος. 




alt

 

Έτσι, η μνήμη θανάτου.. φαίνεται ότι είναι η μόνη δύναμη

που κάνει τελικά τη ζωή έντονη.

Λακωνικη κι απολυτα ανατριχιαστικη 

(σε ωτα ακουόντων)

η ¨εκκωφαντικη κραυγή¨του Ντοστογιέφσκυ, στους

¨Αδελφούς Καραμαζώφ, όπου μιλά για την κόλαση.

Λέει πως η κόλαση μπορεί να συνοψιστεί σε δύο λέξεις..

Πολύ Αργά. 

alt


Τελικα φαινεται πως..Μόνο η μνήμη του θανάτου ...μας επιτρέπει

να ζήσουμε αυτό που δεν θα έπρεπε ποτέ να αντιμετωπίσουμε,

υπό το βάρος αυτής της φοβερής συνειδητοποίησης

του ... πολύ αργά.

Όλοι μας θα πρέπει να ζούμε το τώρα 

(αλλά με εσχατολογική προοπτική,)

Να Ζούμε Το Τώρα Πριν Είναι Αργά ....

Ο χρόνος (της ζωής) μας είναι πολύτιμος ...

Η Στιγμή Του Θανάτου Μας.. Άγνωστη ...

Ο τρόπος όμως της σωτηρίας ...γνωστός.


alt

 

Η Ορθόδοξη Πατερική Θεολογία μας δείχνει τον δρόμο

προς την Ζωή ...Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας καλεί να ζήσουμε ..

Το πόσο θα ζήσουμε ( 5..10..15 χρονια παραπάνω..)

ισως δεν έχει αξία ...

Το πώς θα ζήσουμε είναι το ζητούμενο.

Χαιρετε..

 

alt


H ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ


 

Τις τελευταιες ημερες, παρακολουθησαμε 

βαρια φορτωμενες συναισθηματικα¨εικονες¨

απ τις ¨εξομολογησεις¨γνωστου δημοσιογραφου, 

¨κτυπημενου¨ απο ανιατη ασθενεια.

Ακουσαμε τον ορο ¨ευθανασια¨με κάθε δυνατη ερμηνεια..

Ως..Δικαιωμα, ελευθερια, επιλογη, απελευθερωση ...

με τον ιδιο όμως παρονομαστη, που είναι ο ...Θανατος..

Διαβασαμε, αλλα και ειδαμε πολλες εποψεις του σχετικου θεματος.

Φρονω ότι καλο είναι να δουμε και την άποψη 

της Εκκλησιας μας, γι αυτό το ¨λεπτο¨οντως θεμα.

Διαβασα σημερα στην ¨εγκριτη¨Καθημερινη, 

την αποψη του Διεθνους κυρους Θεολογου, Μητροπολιτου Ναυπακτου, 

για την ευθανασια, που νομιζω ερμηνευει με εναργεια, 

αισθημα φιλανθρωπιας,αγαπης και πονου το ακρως σοβαρο αυτό θεμα.

Γραφει ο Μητροπολιτης ...



Αποτέλεσμα εικόνας για Μητροπολιτου Ναυπακτου,



Η εποχή μας διακρίνεται από μια ευγονική και ευθανασιακή νοοτροπία, και τις εκδηλώσεις αυτής της νοοτροπίας τις βλέπουμε καθημερινά στη ζωή των συνανθρώπων μας, αλλά πολλές φορές αυτό επηρεάζει και εμάς τους ίδιους.

Θεολογικά μπορούμε να πούμε ότι τόσο η ευγονική όσο και η ευθανασιακή νοοτροπία συνδέεται με το πάθος της φιλαυτίας και της ευζωίας, αλλά και της απολυτοποίησης της παρούσης ζωής, με την παραθεώρηση της μετά τον θάνατον ζωής. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια νοοτροπία που αρνείται τη θνητότητα και παθητότητα, τον πόνο που συνδέεται με αυτές, αλλά παραθεωρεί και την εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού.

Eνώ η ζωή και ο θάνατος είναι δεδομένα και είναι αρμοδιότητα του Θεού, οι άνθρωποι τα ιδιοποιούνται και συμπεριφέρονται ως ιδιοκτήτες. Tα συνθήματα που επικρατούν περί της «διαχειρίσεως και επιλογής της ζωής» και της «διαχειρίσεως του θανάτου» και του δικαιώματος στη ζωή και τον θάνατο συνιστούν μια διαφωτιστική νοοτροπία που απολυτοποιεί και αυτονομεί την ανθρώπινη ζωή.

O θάνατος είναι ένα βιολογικό και υπαρξιακό γεγονός που «κουβαλά» ο άνθρωπος από την πρώτη στιγμή της συλλήψεώς του.

Στο πρώτο κύτταρο υπάρχουν τα γονίδια της γηράνσεως, τα γονίδια των ασθενειών, δηλαδή τα γονίδια του θανάτου. Mαζί με τη ζωή υπάρχει μέσα μας και ο θάνατος, όσο και αν δεν το θέλουμε.

Mερικοί άνθρωποι, από διαφόρους λόγους, δεν μπορούν να συμβιβαστούν με τον τρόπο της ζωής τους, όπως δεν μπορούν να συμβιβαστούν με τις ασθένειες, τα γηρατειά και τον θάνατο.

Iσως το περιβάλλον στο οποίο έζησαν, η πίεση που εξασκήθηκε πάνω τους δημιούργησε πολλές βιολογικές, ψυχολογικές, υπαρξιακές και πνευματικές πληγές. Xρησιμοποιούν πολλούς τρόπους για να εκδικηθούν τους ανθρώπους που τους περιβάλλουν και την ίδια την κοινωνία.

Δεν θέλουν να τους θυμούνται οι άλλοι.

Eπειτα, όπως έχει παρατηρήσει η Mυρτώ Pήγου, ζούμε στην εποχή της νεωτερικότητας και της μετανεωτερικότητας στην οποία, μεταξύ άλλων, κυριαρχεί η «αποεθιμοποίηση», δηλαδή η απεξάρτηση από τις συνθήκες του παρελθόντος. Aκόμα η στάση του ανθρώπου απέναντι στον θάνατο εκφράζεται με το ψέμα, όταν ο άνθρωπος απωθεί τον θάνατο στο περιθώριο της ζωής, θεωρώντας τον σαν να μην υπάρχει, και δεν θέλει να αναφέρεται σε αυτόν· με την «ντροπή», αφού δεν θέλει να πενθεί και να εκφράζεται συναισθηματικά· και με την «αποστροφή» στο σώμα του αρρώστου και του νεκρού.

Πάντως, η λέξη ευθανασία προέρχεται από το «ευ» και το «θνήσκειν», που δηλώνει τον καλό θάνατο. Kαι αυτό συνδέεται με όλα εκείνα τα γεγονότα που σχετίζονται με το τέλος της βιολογικής ζωής.

Yπάρχουν πολλές μορφές ευθανασίας, κυρίως είναι η παθητική ευθανασία, όταν από τους ιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό εγκαταλείπεται η θεραπευτική νοσηλεία του αρρώστου, καθώς επίσης εγκαταλείπεται και η διαδικασία ανάνηψης, ίσως με τη συγκατάθεση του αρρώστου και των συγγενών του.

H ενεργητική ευθανασία είναι όταν κάποιοι παρεμβαίνουν με διάφορες χημικές ουσίες που τις θέτουν μέσα στον οργανισμό του ανθρώπου και έτσι επέρχεται η δηλητηρίαση και ο θάνατός του.

Oμως, ο άνθρωπος έχει αρμοδιότητα σ αυτά που κατασκευάζει ο ίδιος και όχι σε εκείνα για τα οποία δεν έκανε απολύτως τίποτε για να τα φέρει στην ύπαρξη και επομένως δεν έχει καμία αρμοδιότητα σε αυτά.

 H ύπαρξή του είναι δώρο του Θεού.

H ευθανασία πολλές φορές, αν δεν είναι αποτέλεσμα ιδεολογικών επιλογών, συνδέεται με την απόγνωση και την απελπισία, τις ψυχολογικές ασθένειες και την απουσία νοήματος για τη ζωή.

Aκόμη, η  επιθυμία  του ανθρώπου για ευθανασία συνιστά μια άγνοια της ευεργετικής παρουσίας του πόνου στη ζωή μας, καθώς επίσης είναι και μια έκφραση δειλίας έναντι των  διαφόρων  δυσκολιών,  ακόμη είναι  και φόβος έναντι του θανάτου.

Eπομένως, η ευθανασία, κυρίως η ενεργητική, είναι μια «τεχνικοποίηση του θανάτου», μια ιδιοποίηση και διαχείριση της ζωής και του θανάτου, που δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα του ανθρώπου, αλλά αποτελεί «δικαίωμα» του Θεού που του έδωσε τη ζωή


Αποτέλεσμα εικόνας για Μητροπολιτου Ναυπακτου,

 

Πηγη: http://www.kathimerini.gr/874295/opinion/epikairothta/politikh/h-ey8anasiakh-nootropia-ths-epoxhs-mas


ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ...Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑ...ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΤΟ ΘΑΥΜΑ..

alt




Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω, 

για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, 

τα έμαθα στο.. Νηπιαγωγείο.

Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού ...

αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.  

Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα: 

Να μοιράζεσαι τα πάντα ...

Να παίζεις τίμια ....

Να μη χτυπάς τους άλλους ....

Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες ....

Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου ....

Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου ....

Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον ....

Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό ....

Να κοκκινίζεις ....

Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό ....




alt



Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή

να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, 

να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, 

να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο ...

Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα ....

Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, 

να προσέχεις την κίνηση, 

να κρατιέσαι από το χέρι..και 

να μένεις μαζί με τους άλλους ....

Να αντιλαμβάνεσαι τα.. θαύματα.

Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ.

Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω.

Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί,

 αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ' αυτό ....

Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, 

ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, 

όλα πεθαίνουν.Το ίδιο κι εμείς. ...

Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη 

που έμαθες την πιο μεγάλη απ' όλες: 

τη λέξη κοιτα ...

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα.



alt



Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη 

και οι βασικές αρχές υγιεινής, 

η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή. ...

Πάρτε μια απ' αυτές τις συμβουλές, 

εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων 

και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, 

στην εργασία σας, στην.. κυβέρνησή σας, 

στον κόσμο σας και θα παραμείνει 

αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, 

αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια 

γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε 

κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο.


Αποτέλεσμα εικόνας για κουλουράκια και κρύο γάλα


Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή 

να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν 

και να καθαρίζουν τις...τσαπατσουλιές τους.

Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, 

πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο..

είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι 

και να μένετε μαζί με τους άλλους .....

Τελικά πρέπει να σας πω πως έχω άδεια παραμυθά.

Ενας φίλος μου μου την έβγαλε 

και την κρέμασε στον τοίχο, πάνω από το γραφείο μου.

Αυτή η άδεια μού επιτρέπει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου, 

για να ξαναβάζω σε σειρά τις εμπειρίες μου 

και να προωθώ το μύθο, 

όσο αυτός εξυπηρετεί κάποια όψη της αλήθειας.

Ακόμη περιέχει το "πιστεύω" ενός παραμυθά:

Πιστεύω ότι η φαντασία είναι πιο δυνατή από τη γνώση ....

Οτι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία ....

Οτι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα ....

Οτι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας ....

Οτι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης ....

Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο ...."



alt

 

Το απόσπασμα... είναι από το βιβλίο του με τίτλο: «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο ...

Ο  Robert Fulghum γεννήθηκε το 1937, και μεγάλωσε στο Waco του Texas. 

Στα νιάτα του εργάστηκε ως εκσκαφέας τάφρων , παιδί για εφημερίδες, καουμπόης σε ράντζο (βοσκός), 

μπάρμαν και τραγουδιστής κάντρυ. Μετά από το κολλέγιο και μια σύντομη καριέρα στην IBM, 

επέστρεψε στα θρανία για να ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό του στη ... θεολογία. 

Για 22 χρόνια υπηρέτησε ως πάστορας σε μια ενορία στο Βορειοδυτικό Ειρηνικό. 

Κατά την ίδια περίοδο δίδαξε σχέδιο, ζωγραφική και φιλοσοφία στο Lakeside School στο Seattle. 

Ο Fulghum είναι επίσης καταξιωμένος ζωγράφος και γλύπτης. 

Τραγουδά και παίζει κιθάρα και τσέλο και υπήρξε ιδρυτικό μέλος 

του «The Rock Bottom Remainders» -μιας rock and roll μπάντας που αποτελείται από μουσικούς - συγγραφείς.

Εχει τέσσερα παιδιά και εννέα εγγόνια. 

Μοιράζει τη ζωή του μεταξύ του Seattle της Washington, και της Κρήτης.



alt


Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ...ΩΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ..


alt




alt


Ο Μητροπολιτης Ναυπακτου , ειναι εν τη κυριολεξια, αυτο που λεμε¨κοσμοπολιτης¨, δηλαδη πολιτης του κοσμου, υπο την ευρειαν εννοιαν..ασχολείται με ολο τον κοσμο..

Τα βιβλια του απευθύνονται σ ολο τον κοσμο, γι αυτό και εχουν μεταφρασθει σχεδον σε ολες τις ζωντανες γλωσσες ( ακομα και στα κινεζικα)..

Εγραφε πριν 26 χρονια ένα χαρακτηριστικο χρονογραφημα  που (όπως όλα τα χρονογραφηματα του) είναι διαχρονικο..και αφορα την¨ομοιοτητα¨του συγχρονου ανθρωπου, με μια πολυκατοικια..


Λεει ο Μητροπολιτης..

Πολλές εικόνες έχουν χρησιμοποιηθεί για να δηλώσουν τον άνθρωπο. Μια από τις πιο σύγχρονες εικόνες είναι η πολυκατοικία. Διάφοροι σύγχρονοι ψυχολόγοι και ψυχοθεραπευτές, που ερευνούν τον άνθρωπο και προσπαθούν να τον θεραπεύσουν, έχουν εντοπίσει αυτήν την πραγματικότητα. Ας δούμε όμως τις ομοιότητες μεταξύ του ανθρώπου και της πολυκατοικίας.
Η πολυκατοικία αποτελεί εξωτερικά μια ενότητα κτιριακή. Είναι ένα ενιαίο κτιριακό συγκρότημα και έχει πολλά κοινά σημεία επαφής, δηλαδή κοινό φωτισμό, κεντρική θέρμανση, υδραυλικές εγκαταστάσεις κ.λ.π. Παρά τα κοινά όμως σημεία υπάρχουν πολλές διαφορές. Τα διαμερίσματα είναι χωρισμένα μεταξύ τους σε τέτοιο βαθμό ώστε οι άνθρωποι να μην γνωρίζονται. Έχουν χάσει την επικοινωνία. Αυτό είναι ένα από τα προβλήματα που μαστίζουν τις σύγχρονες μεγαλουπόλεις. Στο ένα διαμέρισμα μπορεί να βιώνεται ένας μεγάλος πόνος, ενώ στο άλλο μπορεί να βιώνεται μια μεγάλη χαρά. Στο ένα διαμέρισμα οι ένοικοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τον θάνατο, κλαίνε τον νεκρό τους, και στο άλλο χαίρονται μια καινούργια γέννηση. Διαφορετικές συνθήκες και αντιμετώπιση της ζωής.
Αν δούμε προσεκτικά την εσωτερική μας ζωή θα διαπιστώσουμε ότι έχουμε την ίδια συγκρότηση. Εξωτερικά είμαστε ενωμένοι, εσωτερικά όμως διεσπασμένοι. Υπάρχουν μέσα μας διάφορα «διαμερίσματα» τα οποία είναι στεγανά χωρισμένα μεταξύ τους. Άρα βιώνουμε την διάσπαση της προσωπικότητος. Είμαστε διεσπασμένοι και αλλοτριωμένοι, γι' αυτό νευρωτικοί. 



alt


Ο Stecker λέγει ότι ο σύγχρονος νευρωτικός άνθρωπος ζει σε «διαμερίσματα» ή «στεγανά τμήματα». Γράφει χαρακτηριστικά: «Υπάρχει ένα τμήμα για τους φίλους και άλλο για τους εχθρούς, ένα για την οικογένεια και άλλο για τους έξω, ένα για τους κοινωνικά ίσους και άλλο για τους κατωτέρους του. Ως εκ τούτου ό,τι συμβαίνει στο ένα διαμέρισμα, δεν φαίνεται στον νευρωτικό ως αντίφαση με ό,τι συμβαίνει στο άλλο».
Αυτό στη γλώσσα της Εκκλησίας λέγεται υποκρισία, ασθένεια. 

Θα προσπαθήσω να επεκτείνω το θέμα, αναφέροντας μερικά παραδείγματα για να γίνει περισσότερο σαφές. Μπορεί να είμασθε ταυτόχρονα λυπημένοι και χαρούμενοι. Ενώ εσωτερικά ζούμε μια τραγωδία, εξωτερικά υποκρινόμαστε, παρουσιαζόμαστε σαν οι πιο χαρούμενοι άνθρωποι. 

Ένα «διαμέρισμα» είναι κατειλημμένο από το σύγχρονο κοσμικό πνεύμα, όπως λέμε, ενώ ταυτόχρονα ένα άλλο είναι αφιερωμένο στον Θεό. Εκκλησιαζόμαστε την Κυριακή, αλλά η εκκλησιαστική ζωή και η ατμόσφαιρα της θείας Λειτουργίας δεν μεταμορφώνει ή δεν επηρεάζει την κοινωνική ζωή και όλη την αναστροφή. Αδικούμε τους ανθρώπους και ταυτόχρονα μιλάμε για την επικράτηση της δικαιοσύνης. 


Είμαστε δημοκράτες στην πολιτική μας σκέψη, αλλά στην καθημερινή ζωή με τους συνανθρώπους μας είμαστε δικτάτορες. Ενώ η δημοκρατία είναι φρόνημα και ζωή εμείς την κάναμε μόνο ιδέες, μόνο πολιτικές σκέψεις και τίποτε περισσότερο. 

Εμφανιζόμαστε εξωτερικά «καθώς πρέπει» και όμως εσωτερικά είμαστε άθλιοι. Όπως λέγει ένας άγιος εξωτερικά φαινόμαστε άγιοι, ενώ εσωτερικά είμαστε άγριοι. Και όπως σε μια πολυκατοικία υπάρχουν και άχρηστοι χώροι ή όπως σε ένα διαμέρισμα έχουμε το σαλόνι που το στολίζουμε κατάλληλα και την αποθήκη μέσα στην οποία όλα είναι «φίρδην-μίγδην», έτσι γίνεται και στον εσωτερικό μας χώρο. 

Διατηρούμε μια ωραία βιτρίνα για τον κόσμο, αλλά έχουμε ένα βρωμερό υποσυνείδητο που δεν θέλουμε να το καθαρίσουμε ή να το τακτοποιήσουμε.
Φωνάζουμε για ελεύθερα ατομικά δικαιώματα ενώ συγχρόνως υποδουλώνουμε τους άλλους στον εαυτό μας ή τον εαυτό μας σε άλλους υψηλά ισταμένους. 

Όπως έχει σημειώσει ένας καθηγητής (Κορναράκης) «ό,τι έχει οικοδομήσει ο άνθρωπος αυτός (ο νευρωτικός) είναι μια ¨πολυκατοικία¨ αντιφάσεων και εσωτερικών διασπάσεων με πολλά και στεγανά διαμερίσματα ¨λογικώς ερμητικά κλειστά¨. Ούτω ενώ εξωτερικώς το οικοδόμημά του είναι, τρόπον τινά ¨μοντέρνον¨ εσωτερικώς αποτελεί λαβίρυνθον διεσπασμένων και απομονομένων ψυχικών περιοχών». 


alt


Γενικά είμαστε διεσπασμένοι. Παρά την εξωτερική ενοποίηση ζούμε το δράμα της διαιρέσεως. Γι' αυτό ένα από τα πρωταρχικά μηνύματα των καιρών μας είναι να ενοποιήσουμε την διεσπασμένη προσωπικότητά μας. 

Η Εκκλησία είναι κοινωνία Ανθρωπων και χώρος της προσωπικότητος. Μπορούμε να δούμε την Εκκλησία και ως «λίκνο του Έθνους», αλλά κυρίως πρέπει να την δούμε ως εργαστήριο της ενοποιήσεως του εαυτού μας. Η θεολογία, η λατρεία και η ασκητική της Ορθοδοξίας αποβλέπουν στο γκρέμισμα των διασπαστικών χώρων και στην ενοποίηση του εσωτερικού μας κόσμου, αποβλέπουν στην κάθαρση όλων των αθλίων αποθηκών του υποσυνειδήτου. 

Πρέπει να ανοίξουμε όλα τα διαμερίσματα για να ενοποιηθεί ο χώρος. 

Πρέπει να γκρεμίσουμε τα διαχωριστικά για να πέσουν τα φράγματα. Γιατί, τι το όφελος να επιδιώκουμε την ενότητα των εθνών, ενώ είμαστε εσωτερικά αποδιοργανωμένοι και διχασμένοι; 

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΩΣ "ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ"
Μητροπολίτου Ναυπάκτου & Αγίου Βλασίου Ιερόθεου

Νοέμβριος 1985 «Ποιότητα Ζωής»

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ

http://www.pelagia.org/

ISBN :

9607070321

  Κωδ.   10-10-007

  

 


 


Οι ¨αγιοι¨ της Συνοδου, κι οι οντως Αγιοι της Εκκλησιας..

alt



Στον αποηχο της¨Μεγαλης Συνοδου¨ λίγα λόγια για τον Αγιο Γέροντα Παϊσιο

(μια και κατά την Συνοδο, ακουγα συνεχώς τον Πατριαρχη, να απευθυνεται στους ¨αγιους¨ προκαθημενους και μη..εννοειται κατ ονομα μονον, αφου η αγιοτης κατακταται με κοπο, δακρυα, και αιμα..

... Θα σας πώ μιαν ιστορία ,απ ενα απ τα δεκάδες  βιβλία 

( Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου) που έχουν κυκλοφορήσει για τον αγιο Γέροντα, και που αφορά την ¨επίσκεψη¨της Αγίας Ευφημιας το καλύβι Του ,στο Αγιο Ορος..

Το επίκεντρο ( για μένα) είναι αυτό που του μετέφερε η Αγία, για το πόσο όμορφα ¨περνούνε¨οι Αγιοι αλλά και οι ¨φίλοι¨του Χριστού, στον ¨κόσμο¨που μας υπεσχέθη ο Χριστός..


alt


 Σήμερα, και μάλιστα αυτό τον καιρό, ακούς όλο τον κόσμο να λέει , πού θα πάει διακοπές. Σε ποιό κοσμικό κέντρο, καταφερε να κλείσει δωματιο..Πόσο πιό οικονομικά είναι να πάει κανείς στο εξωτερικο.. να...¨ξεκουρασθεί¨και τόσα άλλα. Ολοι θέλουμε να περνάμε καλά..

Ακου λοιπόν τί λέει ο Μεγάλος αυτός σύγχρονος Γέροντας..( αγιος πλεον επισημα από  την Εκκλησια μας ) σ έναν επισκέπτη του, πνευματικό του τέκνο, ως φαίνεται..

Ήσυχα καθόμουν στο Κελλί μου, ήρθε και με ¨παλάβωσε¨. Ωραία περνούν ¨επάνω¨. 

Τι συμβαίνει, Γέροντα; 

Θα σου πω, αλλά μην το πεις σε κανέναν.  Του διηγήθηκε τότε το έξης:

Είχα γυρίσει από τον κόσμο, όπου είχα βγει για ένα εκκλησιαστικό θέμα.. Την Τρίτη, κατά η ώρα 10 το πρωί, ήμουν μέσα στο Κελί μου και έκανα τις Ώρες. Ακούω χτύπημα στην πόρτα και μια γυναικεία φωνή να λέει: Δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών .... Σκέφθηκα: Πώς βρέθηκε γυναίκα μέσα στο Όρος;. Εν τούτοις ένιωσα μια θεία γλυκύτητα μέσα μου και ρώτησα: Ποιος είναι; Η Ευφημία (απαντά). -Σκεφτόμουν, ποια Ευφημία; Μήπως καμιά γυναίκα έκανε καμιά τρέλα και ήρθε με ανδρικά στο Όρος; Τώρα τι να κάνω;. Ξαναχτυπά. Ρωτάω: Ποιος είναι; Η Ευφημία, άπαντα και πάλι. Σκέφτομαι και δεν ανοίγω. Στην τρίτη φορά που χτύπησε, άνοιξε μόνη της η πόρτα, που είχε σύρτη από μέσα. Άκουσα βήματα στον διάδρομο. Πετάχτηκα από το Κελί μου και βλέπω μια γυναίκα με μανδήλα. Την συνόδευε κάποιος, που έμοιαζε με τον Ευαγγελιστή Λουκά, ο οποίος εξαφανίσθηκε. Παρ' όλο πού ήμουν σίγουρος ότι δεν είναι του πειρασμού, γιατί λαμποκοπούσε, την ρώτησα ποια είναι·


alt


 Η μάρτυς Ευφημία, (απαντά). Αν είσαι η μάρτυς Ευφημία, έλα να προσκυνήσουμε την Αγία Τριάδα. 

Ό,τι κάνω εγώ να κάνης και συ. Μπήκα στην Εκκλησία, κάνω μια μετάνοια λέγοντας: «Εις το όνομα του Πατρός». 

Το επανέλαβε με μετάνοια. «Και του Υιού». «-Και του Υιού», είπε με ψιλή φωνή.

 -Πιο δυνατά, ν' ακούω, είπα και επανέλαβε δυνατότερα. 

-Ενώ ήταν ακόμα στο διάδρομο έκανε μετάνοιες, όχι προς την Εκκλησία, αλλά προς το Κελί μου. Στην αρχή παραξενεύτηκα, αλλά μετά θυμήθηκα ότι είχα μια μικρή χάρτινη εικονίτσα της Αγίας Τριάδος, κολλημένη σε ξύλο, πάνω από την πόρτα του Κελιού μου. Αφού προσκυνήσαμε και για τρίτη φορά. 

-«Και του Αγίου Πνεύματος» Μετά είπα: «Τώρα, να σε προσκυνήσω και εγώ». Την προσκύνησα και ασπάστηκα τα πόδια της και την άκρη της μύτης της. Στο πρόσωπο το θεώρησα αναίδεια να την ασπασθώ. 

-Ύστερα κάθισε η Αγία στο σκαμνάκι και εγώ στο μπαουλάκι και μου έλυσε την απορία που είχα (στο εκκλησιαστικό θέμα). 

-Μετά μου διηγήθηκε την ζωή της. Ήξερα ότι υπάρχει μια αγία Ευφημία, αλλά τον βίο της δεν τον ήξερα. Όταν μου διηγείτο τα μαρτύρια της, όχι απλώς τα άκουγα, αλλά σαν να τα έβλεπα· τα ζούσα. Έφριξα...Πα, πα, πα..

Πώς άντεξες τέτοια μαρτύρια; ρώτησα. 

Αν ήξερα τι δόξα έχουν οι Άγιοι, θα έκανα ό,τι μπορούσα να περάσω πιο μεγάλα μαρτύρια. 



alt


Μετά απ' αυτό το γεγονός για τρεις μέρες δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. 

Σκιρτούσα και συνεχώς δόξαζα τον Θεό. Ούτε να φάω, ούτε τίποτα ... συνεχώς δοξολογία». 

Σε επιστολή του αναφέρει: «Σ' όλη μου τη ζωή δεν θα μπορέσω να εξοφλήσω την μεγάλη μου υποχρέωση 

στην αγία Ευφημία, η οποία ενώ ήταν άγνωστη μου και χωρίς να είχε καμιά υποχρέωση, μου έκανε αυτή την μεγάλη τιμή ...». 

Διηγούμενος το γεγονός πρόσθεσε με ταπείνωση ότι παρουσιάστηκε η αγία Ευφημία, «όχι γιατί το αξίζω, αλλά επειδή με απασχολούσε εκείνο τον καιρό ένα θέμα που είχε σχέση με την κατάσταση της Εκκλησίας γενικά, και για δύο άλλους λόγους». Εντύπωση έκανε στον Γέροντα «πώς αυτή η μικροκαμωμένη και αδύνατη άντεξε τόσα μαρτύρια; Να πεις ήταν καμία ... (εννοούσε σωματώδης και δυνατή). Μια σταλιά ήταν». Μέσα σε αυτήν την παραδεισένια κατάσταση συνέθεσε προς τιμήν της Αγίας ένα στιχηρό προσόμοιο: «Ποίοις ευφημιών άσμασιν ευφημήσωμεν την Ευφημίαν, την καταδεχθείσαν από άνωθεν και επισκεφθείσασαν κάτοικον μοναχόν ελεεινόν εν τη Καψάλα. Εκ τρίτου την θύραν πάλιν του έκρουσε τετάρτη ηνοίχθη μόνη εκ θαύματος και εισελθούσα με ουράνιον δόξαν, του Χριστού η Μάρτυς, προσκυνούντες ομού Τριάδα την Αγίαν». Και ένα εξαποστειλάριο κατά το «Τοις μαθηταίς συνέλθωμεν ...», που άρχιζε: 

«Μεγαλομάρτυς ένδοξε του Χρίστου Ευφημία, σ' αγαπώ πολύ-πολύ μετά την Παναγία ...». 

(Φυσικά αυτά δεν τα είχε για λειτουργική χρήση, ούτε τα έψαλλε δημοσίως). 

Παρά την συνήθειά του βγήκε πάλι στην Σουρωτή και έκανε τις αδελφές μετόχους αυτής της ουράνιας χαράς. Με την βοήθειά του και τις οδηγίες του αγιογράφησαν την Αγία, όπως του εμφανίσθηκε. Ο Γέροντας φιλοτέχνησε το αρνητικό της εικόνος της Αγίας σε μήτρα ατσάλινη με την οποία έκανε πρεσσαριστά εικονάκια και τα μοίραζε ευλογία στους προσκυνητές εις τιμήν της αγίας Ευφημίας. Κατά το σκάλισμα δυσκολεύτηκε να κάνη τα δάχτυλα του αριστερού της χεριού. Είπε: «Παιδεύτηκα να κάνω το χέρι της, αλλά μετά έβαλα έναν καλό λογισμό: «Ίσως επειδή και εγώ την παίδεψα την καημένη». 


alt


Η πορεία της ευλογημένης ζωής αυτού του αγιου  Γεροντα, υπήρξε σταθμός..

Ενας απ τους δυό-τρείς, που οριοθέτησαν και χάραξαν πορεία στη ζωή μας ,τον προηγούμενο αιώνα. 

Οσο κι αν μας είναι δύσκολο να το χωνέψουμε..

Υπάρχει μιαν άλλη ( ή μήπως άλλες) ζωή. 

Ηδη κι η φτωχιά μας επιστήμη, έχει αρχίσει να το ψελλίζει..διστακτικά μεν, αλλά καθαρά..Υπάρχει κι άλλος κόσμος..

Ισως ¨Ο Κόσμος¨που σημαίνει στολισμός, στολίδι, ομορφιά..Και σ αυτήν την ομορφιά δεν υπάρχει χώρος για πόνο..



Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ..ΜΕΣΑ ΑΠ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ..

 alt


Πολλά σύγχρονα γεγονότα 

Παγκόσμια, Κοινωνικά, Προσωπικά.. 

πολλές καταστάσεις, πολλές πληροφορίες, 

πολλά «δημόσια» και μη «πρόσωπα» παρελαύνουν, 

τρέχουν μπροστά στα μάτια μας.

Ζητούν μια αξιολόγηση, μια ερμηνεία, μια τάξη.

Ανάλογα με την άποψη του παρατηρητή, αλλάζουν και μέγεθος, 

σημασία και δύναμη όλα αυτά τα εξωτερικά ερεθίσματα.

Ποια είναι, λοιπόν, η «μεγάλη είδηση»;

Ποιο Ειναι Το Πραγματικο

«Προσωπο Της Ημερας»;




alt



Τήν εποχή του Χριστού έγινε ένα συμβάν, ένα γεγονός, 

το οποίο διασώζει ως είδηση ο Ευαγγελιστής Ματθαίος.

Ειναι Το Επεισοδιο Της Χαναναιας.

Κάτι ασήμαντο για την «ειδησιογραφία», την τότε και την σημερινή, 

όμως πολύ σημαντικό για τον Ευαγγελιστή:

Μια Γυναικα, Αλλοεθνης, Ενοχλει Εναν Διδασκαλο Ιουδαιο, 

Εναν Ηγετη, Σε Δημοσιο Χωρο, Για Ενα Προσωπικο Της Προβλημα.

Οι συνοδοί ενοχλούνται από την φασαρία.

Ο Διδασκαλος Αυτος ..Της Μιλα Ασχημα,

Αυτη Εξευτελιζει Ακομη Περισσοτερο Τον Εαυτο Της,

Και Τελικα Ο Διδασκαλος ..

Την Επαινει Για Την Σταση Της Και 

Της Διδει Υποσχεση Οτι Θα Ικανοποιηθη

Το Αιτημα Της ...



alt


Αυτό είναι το γεγονός.

Ποια είναι Τα Πραγματικά Γεγονότα που συνέβησαν 

Σ' αυτό το φαινομενικά ασήμαντο επεισόδιο της καθημερινότητας;

Γιατί αυτή η γνωστή και άγνωστη συνάμα περικοπή,

Αυτή η τόσο τρυφερή μες στην σκληρότητά της,

μας φανερώνει, (ή μας κρύβει), πολλές πραγματικότητες, 

όπως συνηθίζει ο λόγος του Ευαγγελίου να κάνη. 

Τολμούμε να ξεχωρίσουμε:

Την Αναζητηση Της Θεραπειας

Στο ¨Προσωπο Του Χριστου¨.. 

μια αναζήτηση που κονιορτοποιεί 

κάθε κατεστημένο, ρατσιστικό δικαίωμα, 

Υπερβαίνει την ευδαιμονιστική ερμηνεία του κόσμου 

και Έχει ως τέλος την υιοθεσία. 

Την κατάλυση της πραγματικής τυραννίας. ·

Την κατάργηση της φυλετικής υιοθεσίας 

της Παλαιάς Διαθήκης, 

Εφ' όσον εκπληρώθηκε ο σκοπός της, 

που ήταν η γέννηση της Παναγίας, της Μητέρας Θεού.

Την διάκριση της πραγματικής από την «κληρονομική»,

 «δικαιωματική», «κατεστημένη» Εκκλησία. ·

Την ορθή ερμηνεία και αντιμετώπιση

Του Πόνου Και Της Ατιμίας, 

που γίνεται στην πραγματικότητα ¨Το κλειδί του παραδείσου¨.

Συμβατικά διακρίνουμε αυτές τις αλήθειες, 

οι οποίες πάλι γίνονται μία 

μές στην στοργική διήγηση της Χαναναίας:

Η δια της ¨θεραπείας¨ 

ελευθέρωση του ανθρώπου εν τω προσώπω ..Ιησού Χριστού.



alt

 


ΧΑΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ..

Η ΗΡΕΜΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ..

 

alt


Ο απόστολος Παύλος, μας συμβουλεύει μεταξύ άλλων,

να εχουμε πάντα χαρα.. 

«Πάντοτε χαίρετε»

Την συμβουλή του αυτή την επαναλαμβάνει αρκετες φορες..

Έτσι στους Φιλιππησίους γράφει·

«Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε. πάλιν ερώ, χαίρετε»

Συμβουλεύει δε με επιμονή και επαναλήψεις,

τα όσα είπε στους Θεσσαλονικείς.

Και το κάνει αυτό συστηματικά, δικαιολογούμενος

συγχρόνως γι' αυτή την επιμονή του. Λεει..

«Το λοιπόν αδελφοί μου, χαίρετε εν Κυρίω.

Τα αυτά γράφειν υμίν εμοί μεν ουκ οκνηρόν,

υμίν δε ασφαλές» (Φιλιπ. 3,1).


alt

«Λοιπόν, αδελφοί, χαίρετε ...και ο Θεός της αγάπης

και ειρήνης έσται μεθ' υμών» (Β΄ Κορ. 13,11).

«Ο δε Θεός της ελπίδος πληρώσαι υμάς

πάσης χαράς και ειρήνης ...» (Ρωμ. 15,13).

Βλεπουμε οτι.. σε πέντε χωρία δεν μιλά απλα..

αλλα μας προτρεπει..να χαιρομαστε..

 Στο τελευταίο δε χωρίο, εύχεται να ειμαστε

γεματοι  από ..«πάσης χαράς».

Λογικο να σκεφθουμε..Γιατί ο απόστολος Παύλος

είναι τόσο.. φορτικός στο θέμα της χαράς; 

Γιατί μεταξύ άλλων αρετών, όπως είναι

η αγάπη, η ειρήνη, η πίστη, η ελεημοσύνη,

η προσευχή, η εγκράτεια μας.. συμβουλεύει ¨απαιτεί¨

και εν τελει..εύχεται

ν' αποκτήσουμε  τη χαρά..χαρα


alt


Ο  ίδιος τονιζει, σε άλλα σημεία των επιστολών του, ότι..

Η Χαρά Είναι Στοιχείο..

Της Βασιλείας Του Θεού Και Καρπός

Του Αγίου Πνεύματος.

«Ου γαρ εστίν η βασιλεία του Θεού βρώσις και πόσις,

αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω»(Ρωμ.14,18).

«Ο δε καρπός του Πνεύματός εστιν αγάπη, χαρά, ειρήνη ...» (Γαλ. 5,22).

Ετσι λοιπον.. εάν θέλουμε να δούμε ...

 αν κάποιος έχει Πνεύμα Άγιο και..

αν ζει από τώρα

στην ατμόσφαιρα της βασιλείας του Θεού,

Δεν κοιταμε εάν.. νηστεύει, εάν προσεύχεται,

εάν αγρυπνεί, εάν είναι ελεήμων,

αλλά και εάν είναι.. χαρούμενος.

Εάν τωρα παρατηρουμε ότι.. υστερούμε

στο θέμα της βιώσεως της χαράς,

θα ηταν καλο  να το αναφέρουμε

στον Πνευματικο μας.. και να προσπαθησουμε

με κάθε τροπο.. ν' αποκτήσουμε

Το Μεγάλο Αυτό Αγαθό ...Της Συνεχους, Καθημερινης Χαρας..

Δεν Ειναι Ευκολο ...να το καταφερει κανεις..

και μάλιστα αυτό ... το πάντοτε, που μας  ζητά

ο απόστολος Παύλος, όταν τοσα κακά

υπάρχουν γυρω μας..  που μαυριζουν τη ζωη..

και  δεν εξαρτώνται από εμας τους ιδιους..

 Ο Μ. Βασίλειος μας λυνει την απορια τονιζοντας

πως ..όταν λέει ο Παύλος Πάντοτε χαίρετε,

Απευθύνεται ...

Σε Εκείνον Που Ζει ¨Οπως Και Ο Παύλος¨.

alt


Που ζει εν Χριστώ και όχι κατά σάρκα (Γαλ. 9,20).

Έχει νεκρώσει τα μέλη τα επί της γης (Κολ. 3,5).

Έχει την νέκρωση του Ιησού στο σώμα του (Β΄ Κορ. 4,10).  

Που θεωρεί σκοπό της ζωής του το Χριστό

Αυτόν τον ¨άνθρωπο¨, η λύπη δεν μπορεί

καν να τον αγγίξει. 

Διότι δεν είναι τα γεγονότα που δημιουργούν

χαρά ή λύπη αλλά ...

 η ¨διάθεση¨ που τα αντιμετωπίζουμε.

Δεν υπόκειται η ευτυχία ή η δυστυχία

στις εξωτερικές συνθήκες που αντιμετωπίζουμε,

αλλά στη θεώρηση που έχουμε για τη ζωή.

Ποια είναι τα ιδανικά κι οι στόχοι μας

οι σκοποί, κι οι επιδιωξεις  μας.   

 Επομένως, ο απόστολος Παύλος καλωντας μας

 να χαιρομαστε.. δεν κάνει τίποτα άλλο,

από το να μας προτρεπει..ν' αποκτήσουμε

¨νουν Χριστού¨

Και αμέσως μετά αφού πει «πάντοτε χαίρετε»

συνεχίζει λέγοντας·

«αδιαλείπτως προσεύχεσθε, εν παντί ευχαριστείτε». 

Δηλαδή η συνεχής χαρά, είναι συνδεδεμένη

με τη συνεχή προσευχή και τη συνεχή

ευχαριστία προς το Θεό,

(ασχέτως εξωτερικών συνθηκών και γεγονότων

που αντιμετωπίζουμε).

Και συνιστά πάλι ο Παύλος στην

προς Φιλιππησίους επιστολή του,

όπου αμέσως μετά την προτροπή

«Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε. 

πάλιν έρω, χαίρετε», λέει·

«Να μην έχετε καμία αγωνία (κανένα άγχος),

αλλά σε κάθε περίσταση να απευθύνετε

τα αιτήματα σας στο Θεό με την προσευχή

και τη δέηση, που θα συνοδεύονται με ευχαριστία»

Συνεπώς χαρά είναι η.. αισιοδοξία.

Η ηρεμία της ψυχής.

Η έλλειψη άγχους και ανασφάλειας.

Η πίστη ότι ο Θεός κυβερνά τον κόσμο και

δεν είναι «απρονόητα τα ημέτερα».

Η πίστη και η βεβαιότητα

ότι θα ¨σταυρωθούμε¨,

αλλά τελικά θα νικήσουμε‡

θα πεθάνουμε, αλλά θα αναστηθούμε‡

θα πονέσουμε κάποτε, αλλά αυτός

ο πόνος και ελεγχόμενος και σχετικός

και παροδικός θα είναι, εφ' όσον ζούμε

και πολιτευόμαστε κατά Χριστόν,

και θα μας δοξάσει υπερβολικά

και απροσδόκητα.

Διότι λέει ο Παύλος·


alt


«Τα παθήματα της παρούσας ζωής δεν είναι

τίποτα μπροστά στη δόξα που πρόκειται να φανερωθεί σ' εμάς» .

 Και όπως συμπληρώνει ο ίδιος στην Β΄ προς Κορινθίους (4,17)·

«Η στιγμιαία ελαφρά θλίψη μας προετοιμάζει αιώνιο βάρος δόξας». 

Επομένως αυτά που είναι λυπηρά στους άλλους,

στους πιστούς επιφέρουν πρόσθετη χαρα και ευφροσύνη.


 alt

Για ολους αυτους τους λόγους

( αγαπητε μου Αντωνη) Παντοτε..Χαιρετε ...


ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΑΧΙΝΙ…

ΠΟΥ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΕΥΤΥΧΕΙΣ..

alt


Posted on  


Λιγοι ( τυχεροι) γνωρίζουν τα πραγματικά οφέλη

του ταχινιου..μιας διαιτητικης προσεγγισης..

ιδιαιτερα θρεπτικής αξίας, με ευαφομοιωτη πρωτεΐνη,

ωφέλιμα λιπαρά οξέα, μέταλλα και ιχνοστοιχεία

απαραίτητα για την υγεία και

ισορροπία του οργανισμού μας.


alt


Στις Χωρες Της Μεσης Ανατολης,

αποτελεί βασικό συστατικό της καθημερινής διατροφής,

καθώς χρησιμοποιείται για την παρασκευή

πολλών φαγητών.


alt


Μία Κουταλιά Ταχίνι..μας δινει..

 Πρωτεΐνη 2,55 γρ.

 Καλα λιπαρά 8,06 γρ.

 Υδατάνθρακες 3,18 γρ.

 Φυτικές ίνες 1,4 γρ.

 Απλά σάκχαρα 0,07 γρ.

 Ασβέστιο 64 mg

 Σίδηρο 1,34 mg

 Μαγνήσιο 14 mg

 Φώσφορο 110 mg

 Κάλιο 62 mg

 Νάτριο 17 mg

 Ψευδάργυρο 0,69 mg

 Χαλκό 0,242 mg

 Μαγγάνιο 0,218 mg

 Σελήνιο 0,3 μg

 Θειαμίνη 0,183 mg

 Ριβοφλαβίνη 0,071 mg

 Νιασίνη 0,818 mg

 Παντοθενικό οξύ 0,104 mg

 Βιταμίνη Β6 0,022 mg

 Φυλλικό οξύ 15 μg

 Βιταμίνη E 0,04 mg


alt


Το Ταχίνι Συμβάλλει Στην Προστασία

του οργανισμού μας από οξειδωτικούς παράγοντες,

που ευθύνονται για μια σειρά από προβλήματα,

όπως τα καρδιαγγειακά, κι ο  διαβήτης ..

 Εμποδίζει την ..οξείδωση των λιπαρών οξέων,

που αποτελεί έναν σημαντικό αιτιολογικό

μηχανισμό για τη δημιουργία αθηροσκλήρωσης

 Μειώνει τη χοληστερίνη, και συμβάλλει

στη ρύθμιση της πίεσης.


alt

 

Είναι ιδανικό για διαβητικούς καθώς

έχει χαμηλό γλυκαιμικό φορτιο..


alt


Αρκετες φορες τα βραδια, κανω έναν¨κυκεωνα¨

(Δικη μου ορολογια..)

Αν τον δοκιμασετε θα μεινετε ...

με γεματο το στομα ...

alt


Μια κουταλια ταχινι

( και να μην ακουω τις σαχλαμαρες περι ...βιολογικου ...)

μια  ( εννοειται της σουπας) μελι ...

Καυτο νερο, καθαρο χωρις χλώριο..

Σ ένα μεγαλο μπωλ.. με προσοχη ανακατευουμε

το ταχινι με λιγο νερο ...

Προσθετουμε και το μελι..

Σε δυο λεπτα εχουμε ένα υπεροχο ¨γαλακτωμα¨

οπου ριχνουμε το μουσλι της προτιμησης μας ...

alt

ή νιφάδες βρωμης, προσθετοντας σταφιδες,

κραμπερυ, καρυδια, 2-3 κασιους

 1 δαμασκηνο κομμενο σε μικρα κομματακια ...

2 ξερα βερυκοκα, επισης κομμενα

σε μικρα κομαματακια ...κι

 ένα ...ξερο συκο.

Προσθετουμε το καυτο νερο..και τα αφηνουμε

να μουλιασουν 7-9 λεπτα ...

Μετα ξεπλενουμε καλα το στομα μας ...

βουρτσιζουμε προσεκτικα τη ...γλωσσα μας

και το τρωμε αργα-αργα ....

Δινουμε στον εαυτο μας περιθωριο δυο ωρων

για μελετη ή ότι άλλο προτιμουμε..

και στη συνεχεια κοιμομαστε ( σαν πουλακια)

Την άλλη μερα απλα ειμαστε ευτυχεις ...Χαιρετε..

 

 alt