ΘΕΟ-ΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ..

Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

alt


Η ΚΛΩΘΩ, Η ΛΑΧΕΣΗ,ΚΑΙ Η ΑΤΡΟΠΟΣ


Αποτέλεσμα εικόνας για Η ΚΛΩΘΩ, Η ΛΑΧΕΣΙΣ, Η ΑΤΡΟΠΟΣ


 alt


alt



Οι πρόγονοί μας, χαρακτήριζαν τη ζωή των ανθρώπων με τις τρείς μοίρες..


alt


Και εξηγούμαι για να μην παρεξηγηθώ.Ολα αυτά πρίν την έλευση του Χριστού, ο οποίος τα έβαλε στην άκρη, πήρε όλο το βάρος των πάσης φύσεως ...  α-στοχιών μας, και είπε οτι Εκεινος..ειναι Η Μόνη  Οδός, η Μόνη  Α-λήθεια ( Α-Λήθη) και η ζωή, και τέρμα οι κάθε είδους μύθοι, σαν κι αυτόν που σας περιγράφω ...


 alt


Πισω στο παραμύθι μας και στην Κλωθώ,που ήταν αυτή που κρατούσε στο χέρι της την ρόκα και το αδράχτι .. Ηλακάτη και άτρακτο στη σωστή γλώσσα, και του..προκαθοριζε την συμπεριφορά..Τώρα πώς γίνεται και οι αρχαίοι πρόγονοί μας γνώριζαν την διπλή έλικα του DNAπου αποκρυπτογραφήθηκε στις μέρες μας απ τους :James D. Watson και Francis Crick.


alt


Τώρα προβάλλει στην υποθετική σκηνή μας, η άλλη μυστήρια, μέχρι προ μερικών δεκαετιών για μας,Λάχεση,δηλαδή μια κόρη με μια σφαίρα στο χέρι της..Αυτή η σφαίρα για αιώνες ήταν terra..incognita για την επιστήμη..Μέχρι που η..NASA..ήρθε και μας είπε πως αυτή η σφαίρα παριστά τις πλανητικές μάζεςπου είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε το πιστεύουμε είτε όχι,επηρεάζουν με την τεράστια μάζα τους, άλλο αν δεν το καταλαβαίνουμε ( Αχ αυτά τα φίλτρα του Μπέρκσον..) τον εγκέφαλο του νεογέννητου, ανοίγοντας και κλείνοντας..ενζυματικά κανάλια, κάνοντας τον νέο , κατ αρχάς, και τον συγκροτημένο άνθρωπο αργότερα, να αντιδρά επιλεκτικά με ορισμένες χημικές ουσίες που κατά εκατομμύρια έχουμε και παράγουμε στον εγκέφαλό μας.



alt


Μέχρι σήμερα έχουν περιγραφεί μόνο 135 τέτοιες ουσίες,που παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην αντιδραστικότητα του ανθρώπου.. 

alt

Θα μου πείτε πώς γίνονται όλα αυτά απο μιαν ουσία που δέν ξέρουμε τί είναι. Ας σκεφτούμε το απλό αλλά και αυτονόητο: Κι 'ενα παιδί του δημοτικού πλέον γνωρίζει οτι το σώμα κι ο εγκέφαλός μας αποτελείται απο 65-75% νερό..Αυτό το νερό, ή το υγρό αν προτιμάτε, υπακούει στον νόμο της παγκοσμιότητας της έλξης των μαζών,υφίσταται...παλίρροιες..σα να λέμε αμπώτιδες και πλημμυρίδεςπου μας φέρνουν τα πάνω κάτω..Και μη μου πείτε οτι τα παραλέω ...Αν πάλι δεν γνωρίζετε το φαινόμενο,κάντε μια βολτά ως τη Χαλκίδα και χαζέψτε τα εκατομμύρια τόννων νερού να πηγαινοέρχονται λες και είναι πεσμένα φύλλα.. απ την επίδραση ...της σελήνης.

alt

















Ισως δεν έχετε πρόσφατες παράστασεις του τί ακριβώς σημαίνουν τα μεγέθη του πλανητικού συστήματός μας, όπως και τους ήχους που παράγονται στο ....απόλυτο κενό του διαστήματος.Και μην ξεχάσετε.. τον επόμενο μήνα που θα δείτε να γεμίζει το φεγγάρι, παρατηρείστε τους ανθρώπους γύρω σας, αλλά και τη δική σας συμπεριφορά..Ισως τώρα, ωρισμένοι απο εσάς,να έχετε ακούσει για τα περιφημα σολιτάρια κύματα των πόλων, που κατεβαίνουν με σφοδρότητα απ τους πόλους στον Ισημερινό.




alt


Κάτι παρόμοιο, σε μικρογραφία συμβαίνει στους εξηρτημένους από ουσίες, όταν κάνουν απότομη διακοπή των ουσιών που παίρνουν.Εδω βλέπουμε φαινόμενα που εξηγούνται μόνο με την αποδοχή της ύπαρξης αυτώντων παλιρροιών στον εγκέφαλο.Ολοι μας έχουμε ακούσει και χρησιμοποιήσει τον όρο Delirium..tremensαδόκιμα τις περισσότερες φορές, όμως αυτό το φαινόμενο είναι κάτι ανάλογο των παλιρροιών..Αυτά για την Λάχεση, που δεν τα ξέρατε.



Αποτέλεσμα εικόνας για Αγκιστρωτή Έλικα,

Η Ατροπος,η τρίτη και πιό φοβερή μοίρα,κρατά στο χέρι της ένα ψαλίδι.Είναι αδυσώπητη, ανήλεη, άκαρδη, γιατί ..κόβει το νήμα της ζωής των θνητών.Πριν όμως το κάνει, προειδοποιεί,μέσω μηνυμάτων προς τον Ιππόκαμποτην άκρως σημαντική αυτή συστάδα νευρικών κυττάρων που ελέγχει τα συναισθήματά μας..και πιο συγκεκριμμένα στην ουρίτσα του Ιππόκαμπου, που έχει την επιστημονική ονομασία Αγκιστρωτή Έλικα, όπου ένας προσεκτικός, αλλά πιστός, επιστήμονας θα διακρίνει το θαυμαστό χέρι του Δημιουργού..



Αποτέλεσμα εικόνας για Αγκιστρωτή Έλικα,



Αυτή η μικρή συστάδα κυττάρων είναι ένα θαυμαστό κέντρο ( κατά την ομολογία των επιστημόνων μελέτηςτου εγκεφάλου τουΠανεπιστημίου της Ουασιγκτον (Σηάτλ)της ESP , αντιλήψεως του ανθρώπου, δηλαδή της Εξω-αισθητηριακής Αντιλήψεως, ή πιό απλά της διαισθητικής επικοινωνίας, προφητικότητας κλπ, που αν συνεχίσουμε θα πρέπει να μεταπηδήσουμε στην Θεολογία..Κι όμως αυτή την έλικα, όπως φαίνεται ,γνώριζαν οι..πρόγονοί μας,γιατί αυτή συνδέεται με την Ατροπο,πουειδοποιεί ..ΚΑΘΕ άνθρωπο πριν έρθη το τέλος του ...


alt

Αλλο τώρα αν η ζωή που κάνουμε, που έχει καταντήσει κτηνώδης,χωρίς την παραμικρή πνευματικότητα,μας στέρησε απ τις απίστευτες δυνατότητες του νού μας,κι ίσως κι αυτής της λογικής μας, μια και τον καταστρέφουμε καθημερινά με το αλκοόλ, τους άεργους θυμούς, τα άγχη, τις τρέλλες το απίστευτοκαι κακής ποιότητα φαγητό κλπ ...όπως τα έχουμε αναπτύξει σε άλλες ενότητες..


alt


Τελειώνω με μερικές σκέψεις του μεγάλου Heisemberg,φυσικού και νομπελίστα, που επιμένει πως στον κόσμο τηςψυχής,δεν υπάρχουν απλοϊκά δεδομένα του κόσμου μας,όπως τον διαμορφώνει η διαφθορά, ο ωχαδερφισμός, η απόλυτη παράνοια υποκειμένωνπου βλέπουμε τον τελευταίο καιρό στα τηλεοπτικά παράθυρα, να καθορίζουν την οικονομική..ευτυχώς και μόνο ζωή μας..Στον κόσμο της ψυχής(που είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ δική μας υπόθεση, και κανενός μικρόνοα υπουργίσκου..) υποστηρίζει οHeisemberg,οτι ισχύει η λογική του..μικρόκοσμου, και επιμένει οτι υπο ωρισμένες συνθήκες, ακόμα κι ο άνθρωπος μπορεί να επιτύχει το ακατόρθωτο, εφαρμόζοντας αυτή τη λογική..Σε ερώτηση για το πώς επιτυγχάνονται οι συνθήκες αυτές απάντησε με αφοπλιστική απλότητα..           ¨ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ¨


alt



Για σκεφτείτε το λίγο, κι αναθεωρείστε τη στάση σας για την Προσευχή ...

Μπορείτε να το νοιώσετε, ακούγοντας τη σύνθεση για την Ελίζα ...  Χαιρετε..

copyright   https://kosmaser.wordpress.com/©


ΚΑΙ ΣΥ… ΜΗ ΥΨΗΛΟΦΡΟΝΕΙ…ΑΛΛΑ ΦΟΒΟΥ..



Αποτέλεσμα εικόνας για Να είσαι με το πλήθος κι όχι με τους λιγους.

 







alt


Περιεργα πράγματα συμβαινουν στις μέρες μας..Περα του πολιτικο -οικονομικου  ..άγους, πλήθη κόσμου ( χριστιανικούσυναγελάζονται με μαγους και μαγισσες, στις μεγαλύτερες ελληνικες πόλεις..Τελικα ως φαίνεται ...Τα κριτήρια για όλες τις πράξεις μας.. είναι εγκόσμια, όπως και όλα τα αλλα άλλωστε.. Να είσαι με το πλήθος κι όχι με τους λιγους. Να είσαι με τους ¨Αρχιερείς¨ και την κατά νόμον αναγνωρισμένη ¨θρησκεία¨ και όχι με την Εκκλησια, και τον  ΧριστοΌμως ο Ησαϊας φωναζει.. Ο Αριθμός Των Υιών Ισραήλ ..Ως Η Άμμος Της Θαλάσσης ...



alt


Το Κατάλειμμα Σωθήσεται (Ησ. ι΄ 22, Ρωμ. θ΄ 27). Όπως και  Τοτε, Απο Τον Περιουσιο Λαο, Ενα Μικρο Μονον Υπολειμμα ...Ενα ..λειμμα της χαριτος, εμεινε πιστο στον Χριστο, ετσι και τωρα. Από ολόκληρη την ανά τον κόσμο Ορθοδοξία, Ελαχιστοι Θα Ειναι Αυτοι Που Θα Μεινουν Πιστοι Στον Χριστο Και Θα Τον Ακολουθησουν Μεχρι Τα Ποδια Του Σταυρου, Και Μεχρι Την ΑναστασηΚατά τα φαινόμενα, δεν άλλαξε τίποτε στον Παλαιό Ισραήλ, όταν αρνήθηκε και σταύρωσε τον Χριστό, τον Μεσσία που περίμενε αιώνεςΟ Ναός και οι Συναγωγές, οι Ιερείς και Αρχιερείς, οι Νομικοί και οι Φαρισαίοι συνέχισαν τις τελετές, τις ιερουργίες και τις διδασκαλίες ..Σά Να Μήν Είχε Συμβεί ΤίποτεΔεν υπήρχε κάτι εξωτερικά εμφανές, που να έδειχνε πώς ο λαός αυτός είχε σταυρώσει τον Γιαχβέ (που έλεγε ότι πίστευε)..πώς Εκεινος..είχε βρεί κατοικία στις καρδιές ελάχιστων αποσυνάγωγωνκαι σ' ένα - δύο, υπερώα των σπιτιών τους. Μονο Σαραντα Χρονια Μετα ...Οταν Καταστραφηκε Η Ιερουσαλημ, Και Οι Ιουδαιοι Σκορπισαν, Δουλωμενοι, Στα Περατα Της Γης.

 

alt


Φανηκε Η Πτωση Ενος Ολοκληρου Κοσμου, Που Ειχε Αρνηθει Τον Ιδιο Του Τον Εαυτο. Όμως Την Εκκλησια Του Χριστου.. Ουτε Οι Πυλες Του Άδου Δεν Θα Μπορεσουν Να Την Καταβαλουν Ποτε.Ούτε τον Παλαιό ούτε τον Νέο Ισραήλ δεν τον ενίκησε ποτέ ο κόσμος. Μόνον οι κλάδοι "εξεκλάσθησαν". Η ρίζα έμεινε. Σε κάθε αποστασία έπεφτε "το υποβρύχιον πλήθος" αλλά έμεινε πάντοτε το "μικρόν ποίμνιον" αυτών "Οιτινες Ουκ Εκαμψαν Γονυ Τη Βααλ".Ποιοι εμειναν τοτε πιστοι;


 

alt


Μερικοι Αγραμματοι Αλιεις Και Κατι Απομειναρια Απο ¨Τον Οχλον Τουτον Τον Μη Γινωσκοντα Τον Νομον¨Ποιος μπορούσε να φαντασθεί ότι, σ' αυτά Τα ¨Μωρά¨ Του Κόσμου συνεχιζόταν ο Ισραήλ του Θεού, ότι αυτοί ήσαν "η ρίζα της ελαίας"; όπως τοτε ετσι και σημερα. Ένας ολόκληρος κόσμος κλάδων τη απιστία εξεκλάσθησανΠέφτουν θρησκευτικες δομές αιώνων, τόσο ξαφνικά και γρήγορα που ο άνθρωπος μένει βουβός και άπροσανατόλιστος μέσα στη σύγχυση. Όμως και σύ που μένεις πιστός ..μη κατακαυχώ των κλάδων ... και μη υψηλοφρόνει, αλλά φοβού ... Ει Γαρ Ο Θεός των κατά φύσιν κλάδων ουκ εφείσατο, μη πως ουδέ σού φείσηται ..."Γιατι Υπαρχουν Πολλοι Τροποι Προδοσιας ... Αλλά και οι κλάδοι που εξεκλάσθησαν.. Εάν Μη Επιμείνωσι Τη Απιστία ... εγκεντρισθήσονται δυνατός γαρ ο Θεός εστί ,πάλιν εγκεντρίσαι αυτούς. Γιατί καθώς γέγραπται.. ήξει εκ Σιών ο ρυόμενος και αποστρέψει ασεβείας από Ιακώβ.. Συνέκλεισε γαρ ο Θεός τους πάντας εις απείθειανΊνα τους πάντας ελεήση (Ρωμ. Ια΄),Εάν Μετανοήσουν Και Επιδείξουν "Υπακοήν Πίστεως(Ρωμ. ιδ΄ 25).

Χαιρετε ...



ΣΟΛΑΡΙΣ..ΟΠΩΣ ΘΑ ΛΕΓΑΜΕ Ο ΑΠΩΛΕΣΘΕΙΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ..

Το μυθιστόρημα Σολάρις (Σταν.Λεμ  1961) έχει μεταφερθεί σε ταινία το 1972 από τον Αντρέι Ταρκόφσκι και άλλη μια φορά το 2002 από τον Στίβεν Σόντερμπεργκ με πρωταγωνιστή τον Τζορτζ Κλούνεϊ..Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί μέχρι σήμερα σε 57 γλώσσες και Το Solaris, εκδοθηκε, απ τις Εκδόσεις Καστανιώτη, σε μετάφραση Ροζίτας Σώκου.το 1981.

Απο την Βικιπαιδεια.



alt



Το ιδιοτυπο αυτό δημιουργημα του Λεμ, αναφερεται, με έναν εναργέστατο τρόπο, στην όλη μεταφορική φιλοσοφία, που κρυβεται  στο βαθος της ψυχής του ανθρωπίνου όντος, απ της δημιουργίας, της εν συνεχεία ¨αποστασίας¨, της εκπτώσεως , και της τραγικής πορείας του στον τετραδιαστατο χώρο, μιας εικονικής υπάρξεως, που τον οδηγεί αργά αλλα σταθερά, στην μετάνοια, που μπορεί να του ξανα-χαρίσει τον απωλεσθέντα Παράδεισο, που ηταν, είναι και θα είναι(για όσες γεννιες ακολουθησουν μεχρι της συντελείας ...το ζητούμενο ...

(σ.σ. το κείμενο που ακολουθει είναι μεγαλο..2.000 λέξεις. Όμως θεωρώ πως..για τον υποψιασμενο, δεν θα γίνει κουραστικό..)

Πηγη..Ό Στέλιος Λ. Παπαλεξανδρόπουλος είναι θρησκειολόγος,τακτικός καθηγητής (2007) στη Θεολογική Σχολή του ΠανεπιστημίουΑθηνών...ειδικευμένος στις ιαπωνικές θρησκείες και ιδιαίτερα στον Ιαπωνικό Βουδισμό.


alt




Στο κρύο, ασπρογάλαζο φως ενός απ' τους ήλιους του Σολάρις, το πρόσωπο της Ρέγιας λάμπει παράξενα. Έκφραση απορίας. Δίπλα είναι το βασανισμένο βλέμμα του Κέλβιν. Γύρω ο διαστημικός σταθμός, λουσμένος στο ίδιο φως, φωσφορίζει μεταλλικά με λάμψεις εμαγιέ. Και κάτω συστρέφονται αργά τα κύματα του πλανήτη-αίνιγμα.Πάνω απ' τον Σολάρις, δυο ανθρώπινα όντα ξαναζούν το αίτημα μιας αγάπης ,που θέλει να διαρκέσει για πάντα, υπερβαίνοντας τον χρόνο και τον θάνατο. Ο ένας απ' τους δύο, η γυναίκα..δεν είναι ακριβώς.. ανθρώπινο πλάσμα.Ο ωκεανός του περίεργου πλανήτη, (μια τεράστια μάζα ζωντανού πλάσματος)έχει κατορθώσει να διεισδύσει, άγνωστο πως, στη σκοτεινή φυλακή του υποσυνειδήτου των κατοίκων του σταθμού, και αφού ¨λαφυραγωγήσει¨ το πιο μυστικό και κρυφό του περιεχόμενο..τους το στέλνει πίσω ενσαρκωμένο.   Τα τρισδιάστατα αντίτυπα της μνήμης, της θέλησης και της σκέψης των ερευνητών, (που έχουν εγκατασταθεί στον σταθμό, για να μελετήσουν τον Σολάρις), είναι οι μυστηριώδεις τους ¨επισκέπτες¨.

 

 

alt




Και η Ρέγια είναι ..ένας απ' αυτούς. Κάπου, μακρυά στο παρελθόν, η ιστορία της αγάπης της με τον Κέλβιν είχε τελειώσει τραγικά με την ... αυτοκτονία της. Όταν εκείνος έφευγε, εκείνη του είχε πει: Φαντάζομαι ξέρεις τι σημαίνει αυτό.Δεν την πίστεψε - δεμένος εξάλλου μαζί της, δεν θά 'φευγε για πολύ. Όταν ξαναγύρισε, την βρήκε νεκρήΤο μοιραίο λάθος, το τραγικό αποτέλεσμα και η αγάπη που μένειανάμεικτη με την ενοχή και το βάρος, μόνιμη πηγή θλίψης. Ίδια κατά πάντα με το πρωτότυπο, με την διαφορά πως δεν πεθαίνει πια (κάθε φθορά στο σώμα της αναδημιουργείται αυτόματα) η Ρέγια είναι τώρα πάλι εδώ, κοντά του.Και η ιστορία της αγάπης, συνέχεια της παληάς όσο και καινούργια, ξαναρχίζει.Ώσπου εκείνη μαθαίνει. Ότι δεν είναι η Ρέγια του παρελθόντοςΌτι εξαρτάται ολοκληρωτικά απ' την παρουσία του ΚέλβινΠροέρχεται από την συνείδησή του.. και δημιουργείται  ...από τον ωκεανό του Σολάρις και, αν οι όροι αυτοί που την διατηρούν στη ζωή εκλείψουν, θα εξαφανισθεί. Η σύγκρουση του έρωτα με την πραγματικότητα..θα καταλήξει και πάλι στον ... εκούσιο θάνατό της.Νοιώθοντας πως είναι η πηγή του μαρτυρίου ενός έρωτα, που δεν μπορεί να εκπληρωθεί,όταν οι άλλοι του σταθμού βρουν κάποιο τρόπο να διαλύσουν το πεδίο που δημιουργεί τους αλλόκοτους επισκέπτες τους,η Ρέγια θα αποφασίσει να θυσιαστεί. Μόνος φορέας του αιτήματος του έρωτα μένει τώρα ο Κέλβιν. Πεισματικά αρνείται να δεχθεί την πραγματικότητα ... αυτό που θέλει είναι να παραμείνει στην ερωτική κατάσταση..μη ρωτώντας παραπέρα.Θέλει την αιωνιότητα ενός έρωτα, απελευθερωμένου από κάθε περιορισμό και εξάρτηση, από τους όρους.. του φυσικά πραγματικού.Τα παράξενα φαινόμενα που προκαλεί ο πλανήτης, η νεκρανάσταση του περιεχομένου της μνήμης, τρέφουν την ελπίδα ότι αυτό δεν είναι ίσως αδύνατο.Δεν του μένει λοιπόν παρά η αναμονή, η προσδοκία ενός καινούργιου θαύματος ..εκ μέρους του Σολάρις, η ελπίδα ότι κάτι σαν χάρη θα πηγάσει και πάλι απ' τα ακατανόητα βάθη του. 


Αυτή είναι, με λίγα λόγια, η ιστορία του «Σολάρις» του Στανισλάβ Λέμ,ενός από τα ωραιότερα και συνάμα βαθύτερα μυθιστορήματα-παραμυθια.. επιστημονικής φαν­τασίας..





alt



Ένας πλανήτης ζωντανό - ον.. προκαλεί ολόκληρη την ανθρωπότητα με το μυστήριό του ...ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι το ¨πλάσμα¨ που τον καλύπτει διαθέτει κάτι σαν νοημοσύνη,αυτή είναι τόσο διαφορετικής τάξεως απ' την ανθρώπινη και ..εκδηλώνεται με τόσο διαφορετικούς τρόπους από εκείνη, που οδηγεί στην απελπισία γενιές επιστημόνων. Όλες οι απόπειρες εξιχνίασης του μυστηρίου, σχετικά με το τι είναι τελικά ο Σολάρις, αποτυγχάνουνΤο ίδιο και κάθε προσπάθεια επαφής, αφού ηγλώσσα με την οποία εκφράζεται ο Σολάρις είναι οι μιμοειδείς ή οισυμμετριάδες,παράξενοι σχηματισμοί μιας άγνωστης γεωμετρίας, που υψώνονται

κατά καιρούς πάνω απ' τα κύματα του πλάσματος, για να χαθούν και πάλι ...

Η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με το.. ακατάληπτοΏσπου ο Σολάρις αρχίζει την εκδήλωση μιας νέας σειράς φαινομένων: προ­σπαθεί να μιμηθεί, υλοποιώντας το σε σχηματισμούς, το περιεχόμενο της συνείδησης των ερευνητώνπου τον πλησιάζουν ...με αποκορύφωμα την δημι­ουργία των ¨επισκεπτών¨..

Το ότι ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας μπορεί να θέσει το ζήτημα της διερεύνησης του ίδιου του ανθρώπου,δεν είναι τυχαίο.Η επιστημονική φαντασία, η μυθολογία αυτή της τεχνολογικής εποχής,έχει την ικανότητα να ξαναζωντανεύει παληά προβλήματα, με το να τα τοποθετεί μέσα σε κατα­στάσεις απαλλαγμένες από τους περιορισμούς του δυνατού και επιτρεπτού, δίνοντάς τους έτσι καινούργιες διαστάσεις. Το θαυμάσιο, κυνηγημένο από την ίδια τη γη, κατέφυγε στο διάστημα,κρύφτηκε στους μυχούς του απλησίαστου και χωρικά μακρυνού,του άγνωστου ...όπου μπορεί να ζήσει

ελεύθερο από την γνώση που το καταργεί.




alt




Τα ¨μήλα των Εσπερίδων¨ της ελληνικής μυθολογίας, ή τα νησιά των μακάρων της κινεζικής, δεν χάθηκαν..απλώς, μετανάστευσαν σε άλλο τόπο. Το όραμα κι η λαχτάρα, για έναν κόσμο όπου τα πάντα είναι δυνατά, όπου το όνειρο και το θαύμα πραγματοποιείται.. ενός κόσμου απελευθερωμένου από την περιοριστική παντοδυναμία των φυσικών νόμων, μένει το ίδιο.Η επιθυμία είναι η ίδια: υπέρβαση του παρόντος τρόπου υπάρξεως, απελευθέρωση από τούτο τον κόσμο και διάβαση σ' έναν άλλο, αληθινώτερο, πραγματικώτερο, αυθεντικώτερο, πιο ταιριαστό με ό,τι απ' τα βάθη της ύπαρξής μας ποθούμε.Ο μύθος του ¨Σολάρις¨κινείται σε πολλά επίπεδα ...το καθαρά επιστημονικό, το ψυχολογικό, τέλος το μεταφυσικό.

(σ.σ. Ειπαμε στην εισαγωγή πως ο Λεμ ηταν άθεος..Εχουμε πεί πολλές φορές πως κατι τέτοιο δεν ισχύει.

https://kosmasserafetinidis.wordpress.com/2014/09/22/


Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ...ΣΚΕΨΕΙΣ..



 

Στον Σολαρις ο Λεμ αναζητα την αθανασια με τον δικό του ιδιοτυπο τρόπο ...Τελικα όλοι μας ζηταμε έναν Παραδεισο..

Την γνώση κινεί η θέληση για γνώση. Άραγε αυτή από πού προέρχεταιΤην γνώση τίνος πράγματος επιδιώκει; Γιατί και τί θέλουμε να γνωρίσουμε; Το άγνωστο είναι το αντικείμενο της γνώσηςΈνα άγνωστο που συνεχώς υπερβαίνεται χωρίς να εξαντλείται. Αυτό το σκοτεινό ελατήριο, που, κρυμμένο στα βάθη μας, μας ωθεί αδιάκοπα προς τα εμπρός, είναι η κινητήρια δύναμη κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας. Η φύση της πρέπει επομένως να ορίζει και την φύση της δραστηριότητας που ονομάζουμε γνώση..Προς τα που μας ωθεί η θέληση;.Ίσως η πιο γνήσια έκφραση της θέλησης αναδύεται, όταν ανακαλύπτουμε  κάποτε ότι τελικάδεν ξέρουμε τι θέλουμε. Όταν το συνειδητοποιούμε αυτό, αντιλαμβανόμαστε τον άνθρωπο ως ον θρησκευτικόΚαι ονομάζουμε την ριζική αυτή έφεση, αυτή την τροπή μας,που συνιστά την ουσία μας,θρησκεία.Αν αυτό τελικά είναι που θέλουμε, αυτό είναι επίσης που τελικά θέλουμε να γνωρίσουμε. Πώς όμως να γνωρίσουμε το άγνωστο; Γιατί υπάρχουν δύο ειδών άγνωστα.. αυτό που είναι τέτοιο επειδή ως εντελώς άλλο είναι από τη φύση του άγνωστο ... κι εκείνο που είναι τέτοιο επειδή δεν έχει ακόμα γνωσθεί.Προκύπτει εδώ μια αντίφαση: Εκείνο που θέλουμε να γνωρίσουμε δεν γνωρίζεται.Τί θα πει δεν γνωρίζεται; Η γνώση είναι ένας από τους τρόπους με τον οποίο ηθέληση αποκτά τα αντικείμενά της.Γνωρίζω κάτι σημαίνει το κάνω δικό μου.Το κάνω δικό μου σημαίνει το βάζω μέσα στον χώρο μου,το κάνω μέρος του εγώ μου,το ανθρωποποιώ.Ο άνθρωπος, όμως, ονειρεύεται μια τέτοιου είδους γνώση..απόκτηση του εφετού, την συμπερίληψή  στα δικά του όρια,πράγμα που με τη σειρά του σημαίνει επέκταση των ορίων του ανθρώπου στα όρια του Θεού.



Αποτέλεσμα εικόνας για φαντασιας



Το βασικό λάθος του ισοθεϊσμού ή Προμηθεϊσμού(όπως λέγεται συνήθως η θεμελιακή αυτή διαστροφή της θρησκευτικής έφεσης ...είναι ακριβώς ότι ο άνθρωπος προσπαθεί να γίνει εκείνο που.. απ' τη φύση του δεν είναιΓια να το κατορθώσει αυτό ...μετατρέπει απλούστατα τον Θεό σε κάτι συλληπτό και αλώσιμο.Πιστεύει πως, όταν ο ολοένα επεκτεινόμενος φωτεινός κύκλος..

της ανθρωποποίησης των πάντων ... φτάσει στα όρια του επιστητού, τα όρια ανθρώπου και Θεού θα έχουν συμπέσει.¨Δεν θέλουμε να κατακτήσουμε το διάστημα ...απλώς θέλουμε να επεκτείνουμε τα ..σύνορα της γης ....ως τα σύνορα του διαστήματος¨,λέει κάποιος από τους επιστήμονες του σταθμού. Η επιθυμία αυτή είναιαποκύημα αυταπάτης,(καμμιά φορά συνειδητής), γιατί κατά βάθος το ξέρουμε, ότι

η ταύτιση του Θεού με το σύνολο του κόσμου είναι παροδική,ότι αν ήταν δυνατόν κάποτε τα σύνορα του διαστήματος να έχουν γίνει σύνορα της γης, θα θέλαμε πάλι το παραπέρα, και θα συνειδητοποιούσαμε ότι απλώς ξεγελάσαμε τους εαυτούς μας, ότι άλλο είναι το πραγματικά ζητούμενοΤότε θα γυρνούσαμε στον εαυτό μας, να τον ρωτήσουμε: τι επιτέλους θέλει, κι εκείνος θα μας απαντούσε

ότι θέλει τον.. Θεό και.. όχι τον κόσμο

(σ.σ.τελικα όλοι συνειδητά ή ασυνειδητα διψάμε για τον Θεό..)



 alt




Στον Σολάρις, οι ερευνητές δεν φτάνουν στα όρια του διαστήματος ... Έτσι εδώ η επιστήμη ¨βλέπεται¨ από τον Λέμ σαν μέσο, σαν εργαλείο που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην αποτυχία, στη συντριβή κι από εκεί στην αναγνώριση του εαυτού του και, μέσω της κρίσης που θα προκύψει, σ' αυτό που λέμε μετάνοια.Γυρίζοντας τον προβολέα αντί προς τα έξω, προς τα μέσαθα ιδούμε πράγματα που θα μας κάνουν να φρικιάσουμε, άλλα και να επανατοποθετηθούμε.

Ο Σολάρις, αναλαμβάνει στο μυθιστόρημα, να ¨γδύσει¨ το υπερφίαλο ον απ' τη λάμψη όλης του της τεχνολογίας και να δείξει πίσω απ' αυτήν.. άρρωστα τα βάθη του.Ενσαρκώνοντας το περιεχόμενο του.. υποσυνείδητου,εκθέτει την φρικτή του ασχήμια σ' όλο της το δαιμονικό μεγαλείο. Αλλ' αυτό ακριβώς θα προκαλέσει την κρίση, το κλάμα και την αλλαγή. Ίσως δεν έχει τόση σημασία, ότι η έτσι κι αλλιώς όχι εντελώς ανθρώπινη γυναίκα χάνεται και πάλι. Σημασία έχει αυτό το αίσθημα που πράγματι νεκρανάστησε τον Κέλβιν. Ταπεινά μικρός σ' αυτό που ο ίδιος δεν μπορεί να καταλάβει, σαν ν' απευθύνεται σε κάποιον δυνατώτερο απ' τον ίδιο, που μπορεί να πραγματοποιήσει το θαύμα της κατάργησης των περιορισμών που ορίζουν την ύπαρξη, δεν ζητά καν, αλλά αναμένει, με ελπίδα, την λύση της τραγωδίας. Στο φίλμ του Ταρκόφσκυ, ο σκηνοθέτης προχωρεί παραπέρα: το ¨πλάσμα¨ του Σολάρις αναδημιουργεί, κλέβοντας τις εικόνες απ' το μυαλό του Κέλβιν, το σπίτι του κάτω στη γη. Ο κήπος γύρω, τα δέντρα, τα πράγματα τα φορτισμένα με τις αναμνήσεις των παιδικών χρόνων, όλα αντιγραμμένα στην εντέλεια, αναδύονται σαν μια νησίδα μέσα απ' τον ωκεανό. Ο Κέλβιν έχει προσγειωθεί εκεί πάνω και περπατά προς την πόρτα του πατρικού του. Ο πατέρας βγαίνει και τον υποδέχεται κι εκείνος, ξεσπώντας σε κλάματα, γονατίζει κάτω απ' το πατρικό χέριπου του χαϊδεύει τα μαλλιά. Αν η επιστήμη θελήσει να επιστρέψει(εγκαταλείποντας την αυτονόμησή της και μετανοούσα) στονπροσανατολισμό που ορίζει ο μυχιώτερος ανθρώπινος πόθος,

μπορεί και αυτή να συντελέσει στη φανέρωση του δρόμου της επιστροφής στον.. Πατέρα.


Πηγη..Στέλιος Παπαλεξανδρόπουλος


alt

 


Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣYNANTA ΤΟΝ ΑΡΧΙΤΕΛΩΝΗ.....

alt





Ζακχαιε, Σπευσας Καταβηθι (Λουκ. ιθ' 5),

Γνωστή η ιστορία του Ζακχαίου, πάμπλουτου αρχιτελώνη της εποχής του.Ο οποίος για κάποιο λόγο ήθελε να συναντηση, να δεί ποιός ήταν ο Χριστός..Ετσι Ο Ζακχαίος επεδίωξε να συναντήσει τον Χριστό και Εκείνος τον κάλεσε σε μια προσωπική συνάντηση..Ζακχαίε ,Του Είπε Κάνε Γρήγορα ,Και Κατέβα Γιατί Σήμερα Πρέπει Να Μείνω Στο Σπίτι Σου.Η κοινωνία του ανθρώπου με τον Χριστό και του Χριστού με τον άνθρωπο είναι κυρίως ένα.. προσωπικό γεγονός.



alt




Ο Χριστός δεν συναντάται με την μάζα, αλλά με τα πρόσωπα, που είναι άξια να δεχθούν την θεία Του διδασκαλία και να ακούσουν το ουράνιο κάλεσμά Του.Ο Χριστός είναι Πρόσωπο. Το ίδιο και ο άνθρωπος. Επομένως μια συνάντηση ..πρόσωπο με Πρόσωπο.. δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες σωτηρίας... η γνώση του Θεού βιώνεται στα όρια της προσωπικής σχέσεως.Έκφραση αυτής της συναντήσεως και της κοινωνίας είναι η ...προφορά του ονόματος.Ο Χριστός Καλεί Τον Άνθρωπο Με Το Όνομά Του ..Και Ο Άνθρωπος Καλεί Τον Θεό Με Το Όνομά Του.¨Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν Με¨. 



Αποτέλεσμα εικόνας για ¨Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν Με¨.



Ο Χριστός ¨ήρθε στην γη ¨για να συναντήσει τον άνθρωπο και να διαλεχθεί μαζί του, με σκοπό την σωτηρία του.Και ο Ζακχαίος.. ανέβηκε από την γη στο δέντρο για να.. δει τον Χριστό και να ακούσει τον θείο Του λόγο.Και οι δυο έκαναν μια ¨υπέρβαση¨ και συναντήθηκαν πραγματικά και ουσιαστικά.Ιδίως ο Ζακχαίος επέτυχε την προσωπική συνάντηση γιατί έκανε μια..τρέλλα.Δεν ήταν λίγο πράγμα, πλούσιος αυτός, αρχιτελώνης με μια κοινωνική θέση.. να ανεβεί επάνω στο δέντρο για να δει ένα.. Ναζαρηνό.( σα να λέμε κάποιον ¨ανώνυμο¨ ασήμαντης τάξης..) Αυτή όμως η έξοδος από την καλή ιδέα για τον εαυτό του, και η απεμπόληση της  αξιοπρέπειάς του .. είχε σαν συνέπεια την σωτηρία του.Ο Άνθρωπος Συναντάται Με Τον Χριστό Στα Όρια Της Προσωπικής  Σχέσεως,Όταν Αφανίζει Την Ψευδαίσθηση Της Πληρότητας Και Της Αυτάρκειας,Όταν Παύει Να Υπολογίζει Την Γνώμη Του Κόσμου, Και Όταν Αναζητά Οντως Τον Χριστό, έστω κι αν όλοι τον κοροϊδεύουν, τότε και μόνο τότε συναντά ο Ανθρωπος τον Θεό του, στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού...




Αποτέλεσμα εικόνας για ¨Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν Με¨.





Ο ΕΥΓΕΝΙΟΣ

Αντιγραφω απ την ιστοσελιδα του Αντωνη Παπαγιαννη..

http://antonispapagiannis.blogspot.gr/2016/10/blog-post_4.html



 

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, κυρίως (και δυστυχώς) στον τεχνολογικά προηγμένο κόσμο, που θεωρούν φυσική, ακόμη και επιβεβλημένη, την καταστροφή των μειονεκτικών ατόμων, με βάση την ψυχρή λογική του ωφελιμισμού και του ευδαιμονισμού. Έτσι πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι βρέθηκε εξέταση αίματος της μητέρας που ανιχνεύει με ακρίβεια 99% το σύνδρομο Down στο έμβρυο που αυτή κυοφορεί.

Το συμπέρασμα ήταν ότι μπορούμε να εξαλείψουμε το σύνδρομο Down... πώς;

Σκοτώνοντας με έκτρωση όλα τα έμβρυα που δέχονται μια τέτοια διάγνωση.


Actress Sally Phillips (right) was accused yesterday of using her DownΏs syndrome son Olly (left) to make expectant mothers feel guilty about abortion


Αντιδρώντας στη 'λογική' αυτή μια Αγγλίδα ηθοποιός, η Sally Phillips, γύρισε ένα ντοκυμαντέρ, βασισμένο στη δική της εμπειρία ως μητέρας παιδιού με σύνδρομο Down, με το οποίο λέει σε όλους τους θιασώτες της ευγονικής ότι δεν ξέρουν τι θα έχανε ο κόσμος αν εξαφάνιζε όλα αυτά τα 'προβληματικά' παιδιά.
Σκεφτόμουν τα παραπάνω χθες βράδυ καθώς διαβάζαμε το Ψαλτήρι δίπλα στον κεκοιμημένο φίλο μας Ευγένιο.

Ο Ευγένιος δεν είχε σύνδρομο Down, αλλά γεννήθηκε με σοβαρή σωματική και νοητική αναπηρία. Φορτίο δύσκολο για τον ίδιο και τους γονείς του, που όμως το σήκωσαν με αγάπη και αφοσίωση αξιοθαύμαστη.

Έτσι ο Ευγένιος μεγάλωσε μέσα σ' ένα περιβάλλον που τον αγκάλιασε ως μέλος του οικογενειακού και κοινωνικού σώματος.

Ζούσε μαζί με όλους επί 29 χρόνια, ταξίδευε στον κόσμο με τους γονείς του, συμμετείχε σε όλες τις εκδηλώσεις της οικογενείας, χαιρόταν με τον δικό του απλό και άδολο τρόπο την παρουσία των πολυάριθμων φίλων του.

Όσοι τον γνώρισαν τον αγάπησαν, κι εκείνος ανταπέδιδε πρόθυμα την αγάπη αυτή.

Πριν μερικούς μήνες οι ιατρικές του εξετάσεις έδειξαν ότι δεν είχε περιθώρια επιβίωσης και προϊδέασαν τους γονείς του για το επικείμενο τέλος, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης.

Και χθες ο Ευγένιος κοιμήθηκε, δίπλα στον πατέρα του ,και πέταξε από τον κόσμο μέσα στον ύπνο αυτό, κυριολεκτικά σαν ένα πουλάκι. 
Ακούγοντας στο νεκρώσιμο τρισάγιο τη γνωστή δέηση              

«παν αμάρτημα το παρ' αυτού πραχθέν... συγχώρησον», συλλογίστηκα ότι μόνο τέτοιοι άνθρωποι, απλοί και 'πτωχοί τω πνεύματι' θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως αναμάρτητοι.

Κι αν επιτρέπεται να προδικάσουμε με το δικό μας μυαλό την κρίση του Θεού, ισχύει και γι' αυτούς εκείνο πού λέγει ο Κύριος ότι ο ίδιος..περιζωσεται και ανακλινει αυτους, και παρελθων διακονησει αυτοις..και εξαλειψει ο Θεος παν δακρυον εκ των οφθαλμων αυτων.. 

Καλόν Παράδεισο, Ευγένιε, εκεί όπου δεν υπάρχει αναπηρία, και όπου οι έσχατοι αυτού του κόσμου γίνονται πρώτοι. 

Σ.σ. Κάθε αναρτηση του Αντωνη Παπαγιαννη, περα των αλλων, χαριζει μια γλυκα στη ψυχη, κι ένα αυθορμητο δακρυ.Καλο Παραδεισο κι από μενα Ευγενιε. 


    


ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ..



Αποτέλεσμα εικόνας για Υπάρχουν άνθρωποι που είναι πάντα θλιμμένοι,





Υπάρχουν άνθρωποι.. που είναι πάντα θλιμμένοι, 

απογοητευμένοι, φοβισμένοι ...

Υπάρχουν άνθρωποι.. που ασυνείδητα διακατέχονται 

από την πεποίθηση ότι τίποτα δεν έχει νόημα στην ζωή τους.

Υπάρχουν άνθρωποι.. που Αναζητούν διεξόδους 

και όταν δεν τα καταφέρνουν, 

σε βάθος χρόνου απογοητεύονται ολοένα και περισσότερο, 

χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι δεν φταίνε οι διέξοδοι, 

αλλά οι υπερμετρες προσδοκίες τους.

Υπάρχουν άνθρωποι.. πουεπιτρέπουν να τους κλέβουν  

την χαρά και την αγάπη της κάθε στιγμής ...

Υπάρχουν άνθρωποι.. που..Γκρινιάζουν για όσα δεν καταφέρνουν, 

για όσα είναι οι άλλοι ...κι όχι οι ιδιοι..

Υπάρχουν άνθρωποι.. που..Γυρνάνε γύρω από μια ματαιότητα 

και δεν είναι ευχαριστημένοι με τίποτα ...

Υπάρχουν άνθρωποι.. που πιστευουν ότι είναι ¨Ζωντανοί¨

ενώ είναι από χρονια νεκροι 

( και που απλα ακομα περπατουν..μεχρι να παψουν να υπαρχουν). ...

Υπάρχουν άνθρωποι..που Ψάχνουν να βρουν ένα σκοπό, 

μα αυτός δεν βρίσκεται σχεδόν ποτέ ... 

Και αν βρεθεί δεν καταφέρουν να τον διατηρήσουν σε βάθος χρόνου.

Υπάρχουν άνθρωποι.. που..Προσπαθούν να γεμίσουν την ζωή τους 

με ¨παρέες και συναναστροφές¨, που όμως αδυνατουν 

να τους δημιουργησουν  την αίσθηση του Αιώνιου.



Αποτέλεσμα εικόνας για Υπάρχουν άνθρωποι που είναι πάντα θλιμμένοι,


Υπάρχουν άνθρωποι..που ..Τρομάζουν εύκολα ... 

γι αυτό και επικρίνουν ακόμα ευκολότερα ... 

μετά Απομονώνονται ...και  Δεν επιτρέπουν στον Εαυτό τους 

να φωτίσει τα σκοτάδια τους ... 

Υπάρχουν άνθρωποι.. που ..Παραιτούνται ευκολότερα 

από όσο είναι διατεθειμένοι να πολεμήσουν, 

γιατί δεν ξέρουν για ποιο πράγμα αξίζει κανείς να πολεμήσει, 

όταν όλα γύρω τους έχουν ματαιωθεί ... 

Ετσι, απλά περιμένουν να αλλάξει η ζωή τους ...



Αποτέλεσμα εικόνας για Υπάρχουν άνθρωποι που είναι πάντα θλιμμένοι,


Ο μεσος άνθρωπος θέλει την ¨αλλαγή¨, 

αρκεί να μην αλλάξει ο ίδιος ... 

Κι όμως.. είναι τόσα λίγα, αυτά που προκαλούν πραγματική θλίψη ... 

Όλα τα άλλα δεν είναι παρα ο πληγωμένος εγωισμός 

και έλλειψη της απλης πιστης Πίστης στο Θεο. ... 

Υπάρχουν άνθρωποι..που λένε, ότι είναι αιχμάλωτοι του μυαλού τους. 

Και ενώ Ο Εαυτός τους  έχει Αγάπη για το Κόσμο, 

από τον οποίο τον κρατάει σε απόσταση ένα «εγώ» 

που βιώνει απόγνωση, ζώντας μέσα σε έναν απελπισμένο προγραμματισμό.

Υπάρχουν άνθρωποι..που απλα υπαρχουν..

μεχρι να κλεισουν τον¨κυκλο¨τους..

Μετα ο Αδης..κι εκει δεν υπαρχει μετανοια..

Αρα..Απαξ δει τω ανθρωπω αποθανειν ,μετα δε ταυτα ¨κρισις¨



Αποτέλεσμα εικόνας για Υπάρχουν άνθρωποι που είναι πάντα θλιμμένοι,



IN ORDER TO INHERIT PARADISE

Αποτέλεσμα εικόνας για what a wonderful world


YOU SHOULD BECOME A SON


There was a Turkish judge who invited Father Vasileio 

(later elder Hieronymus of Egina) in his mansion.

When Fr Vasileio arrived at the mansion, the judge said: 

- Dear father, I am Turkish, a Muslim, but from the money that I earn, 

I keep just the necessary for my family and I spend the rest for charity; 

helping widows, orphans, the poor, 

the sick and dowering poor girls to help them get married.



Αποτέλεσμα εικόνας για I pray and generally try to be consistent in my belief.



I keep the fasting; I pray and generally try to be consistent in my belief. Moreover, when judging in court I try to be fair, not to favor anyone however great position he may have.

After all that, Father, which is your opinion;

Aren't all these enough for me to inherit Paradise according to the Christian belief?
Father Vasileio, was impressed by what the Turkish judge told him, and his mind immediately linked to the centurion Cornelius (Acts. I).


Αποτέλεσμα εικόνας για Cornelius (Acts. I).



He distinguished similarities between the centurion and the judge.

He realized that the judge was a fair and benevolent man and that probably his own mission would be the same as that of the Apostle Peter to the centurion.

Therefore he decided to give his testimony of faith.
Fr.V: Please tell me, master, do you have sons?
C: Yes, I do.
Fr.V: And do you have servants?
C: I do have servants, as well.
Fr.V: Who is the one that better executes your orders; your sons or your servants?
C: It is obvious that the servants better execute my orders. My sons often disobey and do what they want while my servants always do what I tell them to do.
Fr.V: So, tell me master, when you die who is going to be your heir; the servants who execute your orders faithfully, or your sons who disobey?
C: But my sons, for sure, my sons! Only my sons have inheritance rights, not the servants.
Fr.V: Exactly! That is why.. all the nice things that you do, master, are enough to rank you in the category of a good servant, but in the case you want to inherit Paradise - the kingdom of Heaven -
you should become a son.

And this becomes possible only through the Orthodox baptism.


Αποτέλεσμα εικόνας για I pray and generally try to be consistent in my belief.


Via.. https://nomokanon.blogspot.gr/

 


Η μάνα μου, όπως δεν την γνώρισε κανείς

Γαλάτεια Γρηγοριάδη Σουρέλη  


Αποτέλεσμα εικόνας για Γαλάτεια Γρηγοριάδη Σουρέλη



Έφυγε όπως της άξιζε. Με μια τελευταία πνοή μέσα στη γαλήνη και την ησυχία του σπιτιού της. Χωρίς νοσοκομεία και εντατικές, χωρίς πόνο και ταλαιπωρία. Της άξιζε γιατί όλη η ζωή της ήταν γεμάτη πόνο και αγώνα.

Χωρισμένοι οι γονείς της. Ο μπαμπάς της την κράτησε για υπηρέτρια της μητριάς της. Ο αδελφός της μακριά. Δεν της επιτρεπόταν ούτε να διαβάζει, ούτε να πάει σχολείο.Κλεισμένη στο σπίτι, έκανε τη δούλα αλλά έτσι έμαθε να μαγειρεύει όπως κανείς ... Δεν ξεχνιούνται οι λαχανοντολμάδες της, το θρυλικό κοκκινιστό (που άμα δεν έχει πιάσει, δεν έχει γίνει καλό!), το χάιδεμα που ήθελε το φαί για να γίνει νόστιμο ...

Ερωτεύτηκε νωρίς και έφυγε από το σπίτι της. Τρία παιδιά και πολύς πόνος. Ο έρωτας δεν ήταν αμοιβαίος. Την άφησε για μια άλλη που παραδόξως τη μνημόνευε στην εκκλησία σε όλη της τη ζωή. «Να είναι καλά που με έσωσε» έλεγε και της άναβε πάντα ένα κεράκι να συγχωρεθεί.

Χωρισμένη με τρία παιδιά εκείνη την εποχή ίσον καταδικασμένη και ατιμασμένη για πάντα. Όχι όμως για τη ΓαλάτειαΈπιασε δουλειά και πούλαγε την αγγλική εγκυκλοπαίδεια Caxton πόρτα- πόρτα. Αναδείχθηκε η κορυφαία πωλήτρια σε όλη την Ευρώπη. Μόνο στην εκδήλωση που έγινε προς τιμήν της ως αναγνώριση του επιτεύγματός της, ο Άγγλος γενικός διευθυντής και οι υπόλοιποι ιθύνοντες κατάλαβαν με έκπληξη ότι η Γαλάτεια δε μιλούσε λέξη Αγγλικά ...

Μετά ο θεός τη βοήθησε. Ο παιδίατρός που παρακολουθούσε τα παιδιά της χωρίς αμοιβή, ένας άγιος άνθρωπος που λεγόταν Χατζηδάκης την πίεσε να γράψει. Την έβαλε στη Δαμασκό, που εκείνη την εποχή ήταν το κέντρο της διανόησης. Και έγραψε. Και πήρε το Κρατικό βραβείο, την ανώτατη διάκριση της εποχής. Και το κορίτσι που δεν είχε στον ήλιο μοίρα έβγαλε το πρώτο της βιβλίο στον Κολλάρο, στην Εστία. Κάτι που τότε θεωρούνταν αδύνατο.

Αδύνατο για τη Γαλάτεια; Δεν υπήρχε στο λεξιλόγιό της αυτή η λέξη. Οι δυσκολίες συνεχείς. Αλλά οι φίλοι της πολλοί και διαλεχτοί. Γερές φιλίες. Καρδιακές. Με βάθος και δόσιμο. Πολλή αγάπη και νοιάξιμο. Και πολλά θαύματα.

Το πιο μεγάλο; Ο Σουρέλης. Δέκα χρόνια μικρότερος. Αριστούχος φοιτητής Φιλοσοφικής. Ξυπόλητος από το χωριό. Γέλαγε λέγοντας ότι όταν έβαλε παπούτσια για πρώτη φορά κρυολόγησε. Αλλά διαννοούμενος εκ γενετής. Φωτογραφική μνήμη, γεμάτος γνώσεις και ανησυχίες. Θαμπώθηκε από τη λάμψη της και αφιέρωσε τη ζωή του σε αυτήν. Την παντρεύτηκε, έκαναν εμένα, μας σπούδασε και τους τέσσερις στο εξωτερικό και της στάθηκε όσο κανείς.

Ήταν το σύστημα μέσα στο χάος της μάνας μου. Αν δεν έλεγε ο Σουρέλης «τυπωθήτω» το βιβλίο ξαναγραφόταν. Ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόταν. Η Γαλάτεια ακούμπησε επάνω του και μεγαλούργησε. Σε κάθε τομέα. Ο ένας έκανε τον άλλο καλύτερο άνθρωπο. Τον δίδαξε αυθορμησία και ελευθερία. Τη δίδαξε αγάπη και υπομονή. Δε θα επεκταθώ. Ήταν σπουδαίος. Μεγάλο θαύμα για όλους μας ...

Αποτέλεσμα εικόνας για Γαλάτεια Γρηγοριάδη Σουρέλη

Ξαναγυρνάω στη Γαλάτεια, γιατί γι' αυτή είναι το σημερινό ...

Μια μέρα είχε τριάντα χιλιάδες για να πληρώσει το ενοίκιό της. Όλα της τα λεφτά. Χτυπάει το κουδούνι και μια γειτόνισσα της εξηγεί την ανάγκη της και της τα ζητάει. Η Γαλάτεια τα δίνει και όλοι την κοιτάζουμε απορημένοι. «Έχει ο θεός», λέει, «τα έχει μεγαλύτερη ανάγκη από εμάς». Βγαίνει στην Πατησίων για δουλειά και όπως κατεβαίνει από το τρόλει, τη σταματά ένας παλιός γνωστός της, της δίνει ένα φάκελο και την ευχαριστεί για τα δανεικά που του είχε δώσει σε χρόνο ανύποπτο. Τον ανοίγει και μέσα έχει τριάντα χιλιάρικα. Έτσι απλά. Πάντοτε έτσι γινόταν σε όλη της τη ζωή.

Μπορώ να συνεχίσω επ' άπειρον, γιατί η ζωή της ήταν γεμάτη συναρπαστικές στιγμές και θαύματα. Όχι τυχαία, γιατί πίστευε σε θεό με ένα δικό της πολύ άμεσο τρόπο.Διεκδικούσε με φωνή αυτό που ήθελε. Μιλούσε στην Παναγιά και την κατσάδιαζε. Της έλεγε «Άκου να σου πω, μάνα είσαι και καταλαβαίνεις. Πρέπει να δώσεις τη βοήθεια και πρέπει να το κάνεις γρήγορα γιατί άλλο δεν αντέχεται το πρόβλημα». Και την επόμενη μέρα γινόταν αυτό που ζητούσε.

Αποτέλεσμα εικόνας για Γαλάτεια Γρηγοριάδη Σουρέλη

Ήταν στην εντατική και την είχαμε ξεγραμμένη. Είχε ταλαιπωρηθεί πολύ με την καρδιά της. Πολλά εμφράγματα και την περιμέναμε. Μπαίνω και της λέω: 

«Ρε μάνα, εκεί που είσαι βλέπεις να συμβαίνει τίποτε;» Ανοίγει τα μάτια της και μου λέει: «Βέβαια και βλέπω! Είναι ο Άγιος Λουκάς εδώ και με έχει στο νου του». Σε μια βδομάδα ήταν στο σπίτι της ...

Τελειώνω.

Τον τελευταίο καιρό δεν μπορούσε να γράψει («δεν μπορώ να συμμαζέψω το μυαλό μου» έλεγε, δεν μπορούσε να κάνει εκπομπές γιατί δεν είχε αναπνοή και δεν έβλεπε καλά. Όποτε της μιλούσα λοιπόν, μου έλεγε: 

«Άσχημο πράγμα τα γεράματα γιε μου ... Δεν ξέρω τι να κάνω που αν και είμαι όσο είμαι (δεν έλεγε ποτέ την ηλικία της) εδώ μέσα, και χτύπαγε τη στήθος της, εδώ μέσα είμαι ακόμη είκοσι χρονών. Τι να κάνω γιε μου;

Καλό Παράδεισο μάνα μου. Η παρέα σου είναι εκεί πάνω και σε περιμένει με ανυπομονησία, να συνεχίσετε τα ωραία σας. Θα μου λείψεις. Θα μου λείψει η φωνή σου στα αυτιά μου: 

«Καλημέρα γαϊδούρι μου, γιαβρί μου, τι κάνεις; Μη ξεχνάς να μ΄αγαπάς».

Σ΄αγαπώ μάνα μου πολύ.


Αποτέλεσμα εικόνας για Γαλάτεια Γρηγοριάδη Σουρέλη




Πεταξε Οσο Πιο Ψηλα Μπορεις, Πριν Γινεις Χωμα...

Αποτέλεσμα εικόνας για Πεταξε Οσο Πιο Ψηλα Μπορεις





Τότε ο γέροντας του έδωσε ένα χαρτί.''Τι είναι αυτό;''''Το βρήκα πριν πολλά χρόνια σε ένα νεκροταφείο.Μου έδωσε το κουράγιο να ξεπεράσω μια σπάνια αρρώστια.Από τότε το δίνω σε ανθρώπους που έχουν τα ίδια προβλήματα με εσένα.''''Τι πρόβλημα έχω;''''Θα σου πω ..όταν θεραπευτείς.''Ο γέροντας βγήκε από τη σκηνή.Ο άντρας πήρε το χαρτί με τα χέρια του να τρέμουν.Άρχισε να διαβάζει προσπαθώντας να συγκρατήσειτα δάκρυα του.''Σε ένα χώρο που υπάρχουν νεκροί, που αργά ή γρήγορα θα τους συναντήσω και εγώ, θα σας πω τις φορές που γεννήθηκα ξανά.Δεν ξέρω αν είναι πολλές ή λίγες, αλλά είναι αληθινές.Γεννιέμαι κάθε φορά που ξημερώνει μια καινούρια μέρα. Γεννιέμαι όταν ακουμπάω το χέρι ενός ετοιμοθάνατου και είναι ακόμα ζεστό.Γεννιέμαι όταν τα χωράφια είναι υγρά μετά από μια βροχή και έτοιμα να ανθίσουν.Γεννιέμαι όταν οι ιδέες κάποιων ανθρώπων, αναζωπυρώνονται με τα χρόνια όλο και περισσότερο.Γεννιέμαι κάθε φορά που οι πόρτες των διαμερισμάτων παραμένουν ανοιχτές και με ένα πιάτο φαί στη μπροστα. Γεννιέμαι όταν συνειδητοποιώ πως δεν είναι μακριά το τέλος αλλά ούτε και η αρχή για να ένα καινούργιο ξεκίνημα.Το ένα μπλέκεται στο άλλο χωρίς να καταλαβαίνεις τη διαφορά.Γεννιέμαι κάθε φορά που το όχι μου είναι πιο δυνατό από την πλειοψηφία και ανακαλύπτω τη διαφορετικότητα μου. Γεννιέμαι καθώς συνειδητοποιώ πως οι αλυσίδες που με έχουν δεμένο, δεν είναι τόσο δυνατές όσο νόμιζα.Γεννιέμαι βλέποντας ανθρώπους να φυτεύουν ξανά δέντρα σε ένα καμένο δάσος. Ίσως γιατί ξέρω πως αν δε καταστρέφεις, δε μπορείς να ανθίσεις πουθενά.



Αποτέλεσμα εικόνας για Πεταξε Οσο Πιο Ψηλα Μπορεις



Ο άντρας βγήκε έξω από τη σκηνή.Ο γέροντας κοιτούσε το γαλανό ουρανό ατάραχος.''Το διάβασα γέροντα.''''Και τι κατάλαβες;'''Ότι θέλω να ξαναγεννηθώ αλλά δε μπορώ.''''Γιατί;''''Βλέπω τοίχους παντού. Νιώθω εγκλωβισμένος.''''Έλα μαζί μου.''''Φοβάμαι πως δεν υπάρχει χώρος να περπατήσω.''''Δρόμοι υπάρχουν μόνο για αυτούς ...που θέλουν να περπατήσουν.''''Και που θα σε βγάλουν;''''Όλοι οι δρόμοι σε βγάζουν κάπου,αρκεί να τους περπατήσεις ως το τέλος.Έλα μαζί μου.''




Αποτέλεσμα εικόνας για Πεταξε Οσο Πιο Ψηλα Μπορεις




Άρχισαν να περπατάνε σε μεγάλη ανηφόρα που οδηγούσε στην κορυφή του βουνού. Γύρω τους υπήρχαν δέντρα, χώμα και το άγγιγμα ενός κρύου αέρα που τους ανατρίχιαζε.Κάθε βήμα του άντρα, ήταν πιο σταθερό από το προηγούμενο. Έπειτα από λίγο, έφτασαν σε ένα σταυροδρόμι.''Θα μου πεις τι πρόβλημα είχα;''...''Είναι ευχάριστο που χρησιμοποιείς παρελθόν.''...''Δε κατάλαβα γιατί το έκανα αυτό.''..''Το έκανες γιατί θεραπεύτηκες.''..''Τι είχα;''..''Μπέρδεψες το φοβάμαι με το φοβούνται και τοδε μπορούν με το δε μπορώ.Προχώρα.''Τότε o άντρας κοίταξε γύρω του.Ο ένας δρόμος οδηγούσε στην πόλη και ο άλλος στη κορυφή του βουνού.''Ποιο δρόμο να ακολουθήσω γέροντα;''''Τον πιο δύσκολο γιε μου. Αυτός αξίζει.''''Είναι δύσκολο.''''Είναι ο προορισμός σου.''Έπειτα ο άντρας κίνησε να φύγει. Προτού κάνει δυο βήματα, ο γέροντας του φώναξε.''Πεταξε Οσο Πιο Ψηλα Μπορεις, Πριν Γινεις Χωμα. Αυτό αξίζει.''Ο άντρας σε λίγο χάθηκε ...

Γιάννης Αγγελής


ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ...ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΤΙΝΩΝ..


Αποτέλεσμα εικόνας για αγωνιζεσθε εισελθειν¨.






Αποτέλεσμα εικόνας για αγωνιζεσθε εισελθειν¨.


Μαλωνουν καποιοι..με το γνωστο υπουργο..

Φωνες κακο,αντεκλησεις περι θρησκειων, 

πιστεως, παραδεισου, κολασεως..

προς μεγαλην τερψιν του¨αλλοτριου¨

που τους βαζει να τσακωνονται

για κατι που ουτε ξερουν, ουτε θα γνωρισουν ποτε..

Ένα παλιο τραγουδι του Λαυρεντη Μαχαιριτσα, 

μιλα για Παραδεισο..

Δεν ξερω αν ο Λαυρεντης, γνωριζε τον Παραδεισο 

( ο Διονυσης όμως που τραγουδα μαζι του σιγουρα κατι ξερει ...)

Ας είναι, το τραγουδι εγινε η αφορμη..

παμε να δουμε τι ακριβως γινεται με τον αληθινο Παραδεισο ...


Κι όμως..


Σε Κάθε Κατεύθυνση υπάρχει και κάποιος ¨παράδεισος¨,

που είναι η κατάληξη του αντίστοιχου πόθου.

Το αν αυτός αξίζη τον κόπο,

εξαρτάται από την σχέση που έχει

με την φθορά και την θνητότητα.

Προφανώς, για μάς, ο παράδεισος που αξίζει

τον κόπο είναι αυτός

που ανατέλλει στην καθαρή καρδιά του ανθρώπου

που πιστεύει στον Χριστό,

αφού μόνον η απλή, ταπεινή και καθαρή καρδιά

μπορεί να αισθανθει την αγάπη του θεού,

η οποία ταυτίζεται με την βασιλεία Του

και την δικαιοσύνη Του και συνιστά τον ¨παράδεισό μας¨,

όπου δεν υπάρχει σκια φθοράς η θανάτου.



Αποτέλεσμα εικόνας για αγωνιζεσθε εισελθειν¨.



Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα στην Καινή Διαθήκη

το ρήμα «ζητώ» συνδεδεμένο με την λέξη «ευκαιρία»

υπαρχει μονο στην περιπτωση

της προδοσιας του ιουδα,

ο οποίος, όταν πήγε στους αρχιερείς

και του έδωσαν τα τριάκοντα αργύρια ...

¨από τότε εζήτει ευκαιρίαν ίνα αυτόν παραδώ¨


Αποτέλεσμα εικόνας για της προδοσιας του ιουδα,


Αντίθετα, για την είσοδο στην βασιλεία του θεού,

δεν υπάρχει καμμιά αναφορά σε.. ευκαιρία.           

Ο Χριστος μας ειπε απλα ¨αγωνιζεσθε εισελθειν¨.        

Ή το τολμηρό..¨ η βασιλεία του Θεού.. βιάζεται¨.


Αποτέλεσμα εικόνας για αγωνιζεσθε εισελθειν¨.


Το συμπέρασμα απλό..

αυτός που ψάχνει διαρκώς ευκαιρίες

για να μας συναντήση και να μας ανακαινίση

Είναι Ο Χριστός. και ... η αδιαφορία μας πολλές φορές

τον αναγκάζει να.. δημιουργή ευκαιρίες ...

ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες ...


Αποτέλεσμα εικόνας για αγωνιζεσθε εισελθειν¨.



Μηπως ολο αυτό

( μειζον ή ελαχιστο, εξαρταται πως το βλεπει κανεις.. )

θεμα που μας προεκυψε, με τον υπουργο

και τους συνομιλητες του..

δεν είναι παρα μια¨ευκαιρια¨

που δημιουργησε Εκεινος, για να μας αφυπνισει;

Χαίρετε.




Αποτέλεσμα εικόνας για αγωνιζεσθε εισελθειν¨.